Sketches over het huwelijk aan einde eeuw

fl 19,99. Regie: Mart Dominicus. Met: Thomas Acda, Jeroen Willems, Jacqueline Blom, Wim Kouwenhoven, Juul Vrijdag, Rob Das. In: Filmmuseum, Amsterdam en nog 2 theaters.

Er wordt weer getrouwd in Nederland aan het einde van het millennium. Het zou een conclusie uit een damesblad kunnen zijn, maar het is de premisse van Mart Dominicus' eerste speelfilm fl 19,99, de laatste in een reeks low budget films geïnitieerd door filmproducent Motel Films en de VPRO onder de noemer 'Route 2000'. De eerste twee van die films, De trip van Teetje van Paula van der Oest en De Poolse bruid van Karim Traïdia werden tijdens het afgelopen Nederlands Film Festival genomineerd voor, respectievelijk bekroond met een aantal van de belangrijkste Gouden Kalveren. En De Poolse bruid werd daarmee de Nederlandse inzending voor de Oscars volgend jaar. De vechtfilm Temmink van Boris Pavel Conen kan ongetwijfeld nog een tweede leven tegemoet zien via het videocircuit. En nu is er dan die laatste film, die zich afspeelt in de laatste uren voor de millenniumwende en waarin er getrouwd wordt dat het een lieve lust is, waarin kortom alle vertegenwoordigers van het 'nieuwe Nederland' verbintenissen aangaan voor het te laat is of de balans opmaken van hun relaties.

Setting is een groot hotel dat in de oudejaarsnacht een hele verdieping heeft gereserveerd voor pasgehuwden voor ƒ 19,99 per kamer. Dit uitgangspunt gaf Dominicus en co-scenariste Helena van der Meulen de gelegenheid om een dwarsdoorsnede te laten zien van de Nederlandse bevolking anno-niet-eens-meer-zo-heel-ver-weg: proleten, islamieten, asielzoekers en bijstandsmoeders, yuppen, droomstellen, hipsters en homo's. Ze hebben allemaal hun eigen voor de hand liggende redenen om te trouwen: de liefde, de belasting, de kerk, de wet, de gein. Het levert een reeks keurige, voorspelbare sketches op die weinig met het huwelijk, de liefde of opportunisme te maken hebben, of het moet het opportunisme van de makers zijn om een voorspelbare en herkenbare film te willen maken.

In al z'n clichématigheid kent de film wel een paar geestige momenten, bijvoorbeeld als de racist op de gang vriendschap sluit en de rest van de nacht klaverjassend doorbrengt met de schuchtere moslimjongen, wiens doodsbange bruid hem niet naar binnen wil laten. Of als de zich suf neukende, zuipende en pillen slikkende echtgenote van een feestbeest bij nader inzien toch maar valt voor de ballerige bellboy, waarop haar al weer afgedankte man de volgende ochtend z'n zonnebril rechtzet, het hotel uitloopt en de rekening voor kreeft en kaviaar voor zijn eega achterlaat. Iemand anders zal deze momenten juist flauw en andere weer aardig vinden, zonder dat de film daar dwingende redenen voor geeft. fl 19,99 is precies z'n geld waard: twee bioscoopkaartjes met korting en verder niet te veel eisen stellen.