Naar beesten kijken

Serengeti Symphony. Regie: Hugo van Lawick. Muzieksamenstelling: Laurens van Rooyen. In 11 theaters.

Mede door het werk van de oorspronkelijk Nederlandse fotograaf en cineast Hugo van Lawick (Soerabaja, 1937) is het Serengeti National Park in Oost-Afrika een van de bekendste natuurreservaten ter wereld. Veertig jaar geleden begon Van Lawick als assistent van Armand en Michaela Denis, en later voor de National Geographic Society, het leven van de indrukwekkende hoeveelheden giraffes, olifanten, gnoe's, hyena's, cheetahs en leeuwen op de steppes aan de voet van de Kilamanjaro vast te leggen. Twee jaar geleden werd Van Lawicks eerste voor de bioscoop bestemde film The Leopard Son uitgebracht.

In Serengeti Symphony (een Nederlandse productie, door Disney gedistribueerd) is met het verhaal ook de voice-over grotendeels achterwege gelaten. In tegenstelling tot Van Lawicks vroegere documentaires is Serengeti Symphony geschikt voor alle leeftijden. Hij heeft de wreedheid uit het dagelijkse dierenleven, die hij als een van de eersten nadrukkelijk toonde, zo goed als uitgebannen.

Blijft over wat ongetwijfeld de bedoeling was van de filmmakers: prachtige plaatjes, enigszins thematisch gerangschikt, van al uw favoriete beesten die zich van hun beste kant laten zien, begeleid door stukjes Tsjaikovski, Debussy of Moesorgski. Wie graag wil weten hoe de dieren heten of wat hun gedrag betekent, zal in de encyclopedie moeten kijken.

Betwijfeld moet worden of de lyrische natuurfilm als soort veel kans op overleven heeft in de bioscoop. Het bioscoop-biotoop biedt dan weliswaar fraaie kleuren en grote projectie, het eist ook meer verrassingen, dramatiek en spanningsopbouw dan de richtingsloze vrijetijdsbesteding van dieren in Serengeti Symphony.