Journaalpaar

Eerst zagen we journaalpresentatrice Pia Dijkstra, later haar partner, Schipholdirecteur G. Cerfontaine, die glorieerde tijdens een hoorzitting over zijn uitbreidende vliegveld. “Ik hoef niemand uit te leggen dat iedereen het spoor bijster is”, zei hij aan de Kamerleden. De politiek heeft zichzelf in een knoop gelegd omdat ze liever praat over het verschil tussen 12.000 en 15.000 geteisterde huizen dan over de algehele schade door vliegtuigen. Het wordt er voor de kijker/kiezer ook niet duidelijker op. Het Journaal gaf Cerfontaines optreden ruim baan, prime time. Terug naar de studio in Hilversum en we zagen zijn vrouw voorover gebogen om te kijken of zijn stropdas wel goed zat.

Wat de betekenis van dit alles is, ik weet het niet. Moest ze zich voor die twaalf minuutjes Schiphol door collega Freriks laten vervangen om elke schijn van belangentegenstelling te voorkomen? Of zou dat alleen moeten gebeuren als Cerfontaine in de problemen raakt? De ervaring leert dat Schipholdirecteuren zelden moeilijkheden krijgen, alleen ministers. Ze kunnen daar op het vliegveld goed navigeren. Toch in de gaten houden, die luchtvaartverslaggeving van het Journaal.

Schiphol staat voor het milieu-ongemak van groei. Zo'n ander eeuwig item zijn de probleemjongeren, die staan voor het morele onbehagen. Ze kwamen op alle drie de publieke netten aan bod. Het reclasseringsteam uit het tv-drama Zebra behandelde twee ontspoorde meisjes, een met een baby en aan de drugs, de ander het slachtoffer van seksueel misbruik. Nova bracht het onderzoeksrapport over de rellen van Marokkaanse jongeren, afgelopen voorjaar.

De EO had een schrijnende documentaire over jonge tienermeisjes die vaak door Marokkaanse jongens tot prostitutie worden gedwongen. Een kinderrechter vertelde dat ze zeker één keer per week zo'n geval tegenkwam. Twee meisjes vertelden over hun ervaringen, een was op haar elfde, een ander op haar veertiende begonnen met veel slaag en intimidatie. Een vrouw zei dat ze als meisje gewoon voor het raam had gezeten. Ze werd gestraft met klappen als ze niet hard genoeg riep naar de passerende mannen. Dickensachtige toestanden. Ik dacht dat de zedenpolitie daar greep op had. Overal in het land gebeurt het. Qua aantallen betrokken Nederlandse kinderen is deze vorm van sexuele exploitatie een groter probleem dan de kinderpornofoto's op Internet. Toch is bij kinderprostitutie het gevoel van nationale crisis uitgebleven. De misdrijven worden ook niet via de computer in de huiskamer gebracht.

Deze kinderen blijven weggestopt in de zelfkant van het leven en ze ondergraven het idee dat we het hier in Nederland met onze rosse buurten zo keurig voor elkaar hebben. Er is te weinig opvang. Ze moeten met kracht uit het milieu worden getrokken en worden behandeld in gesloten tehuizen om te voorkomen dat de exploitanten weer greep op ze krijgen. Na zo'n sombere documentaire hoort een verlossing volgens de principes van de EO. En die kwam in de gedaante van een jongen die God had gevonden na een leven van drugs en misdaad.

Verlossing bracht ook een BBC-documentaire, laat maandagavond over de Britse kleuteropleiding. De Britse regering heeft kleuterscholen bij lagere scholen getrokken en dwingt vierjarigen tot lezen, schrijven en rekenen. De huidige Labourregering staat er achter. Sommige ouders vinden dat heel goed, want 'in deze competitieve samenleving kun je niet vroeg genoeg beginnen'.

Maar veel kleuters wordt school blijvend tegengemaakt omdat ze op die leeftijd meer aan spelen dan aan leren toe zijn. Volgens Amerikaans en Brits onderzoek is de schade van te vroege leerdwang blijvend, vooral in achterstandsmilieus. De wetenschappers vinden het fröbelen in continentaal Europa veel gezonder. Noorwegen werd tot voorbeeld gesteld. Ook Nederland is gelukkig teruggekomen van te verregaande integratie tussen onderwijs van kleuters en van oudere leerlingen. Ieder land moet het zelf uitvinden.