Pa Jaarsma zingt zoon wakker na titel HCAW

HCAW werd zaterdag Nederlands honkbalkampioen. De ploeg uit Bussum won de vierde finalewedstrijd tegen Neptunus met 3-2. Een goed resultaat voor sponsor Ron Jaarsma, een teleurstellende uitslag voor zijn zoon Ronald Jaarsma, werper van Neptunus.

ROTTERDAM, 5 OKT. Honkballer Ronald Jaarsma van Neptunus werd gistermorgen eens niet gewekt door de wekker. Het op triomfantelijke toon gezongen We are the Champions deed hem uit zijn slaap ontwaken. Over de zanger van het lied bestond geen twijfel: dat moést wel vader Ron Jaarsma zijn, die op dat moment in bad zat. Jaarsma junior kon wel begrip opbrengen voor het gesar van zijn vader. “Ik had misschien wel hetzelfde gedaan als Neptunus de Holland Series had gewonnen.”

Dat gebeurde zaterdagmiddag in Rotterdam in ieder geval niet. In een langdradig duel met een enerverende slotfase won HCAW met 3-2. De Bussumse ploeg besliste met dat resultaat de strijd om het landskampioenschap in zijn voordeel (3-1). Een vijfde wedstrijd in Bussum was met die zege overbodig geworden.

HCAW kroonde zich voor de tweede maal in de historie van de club tot kampioen van Nederland. Een prestatie die voor een groot deel op het conto van Ron Jaarsma kan worden bijgeschreven. De Utrechtenaar, die een keten van lunchrooms bezit, begon veertien jaar geleden met zijn financiële ondersteuning van het zieltogende HCAW. “Een klant die vaak koffie kwam drinken vroeg of ik niet eens wat wilde doen voor de club. Er waren problemen met een sponsor die zijn beloften niet nakwam. Toen ben ik er maar ingestapt.”

Sportfanaat Jaarsma, die als voetballer van het Utrechtse HVV in de hoofdklasse speelde, had een simpele visie. “Alle neuzen moesten weer dezelfde kant op. Geen gekonkel en gezeur, maar keihard werken om de club er weer bovenop te helpen.” Jaarsma's eerste donatie bedroeg 25.000 gulden. Tegenwoordig liggen de sponsorbijdragen hoger. “Maar honkbal is en blijft een echte amateursport. Geen miljoenen dus.”

Jaarsma stuwde HCAW op in de vaart der volkeren. Sinds zijn aantreden in 1984 presteerde de club elk jaar beter. De vereniging speelde inmiddels al vier maal in de playoffs om het Nederlands kampioenschap. De eerste titel in 1996 was volgens Jaarsma nog mooier dan die van dit jaar “Toen was ik echt emotioneel. Je steekt je hele ziel en zaligheid in een club, ondertussen dromend van een kampioenschap. En als dat dan lukt, fantastisch gewoon.”

Net als zijn vader is ook Jaarsma's zoon een gepassioneerd honkballiefhebber. Ronald begon in de jeugd van HCAW, maar vertrok na een conflict en een daaropvolgende disciplinaire schorsing naar Neptunus. In 1995 vroeg HCAW hem terug. “De club belde me drie keer op mijn vakantie-adres. Ik kon in het eerste team komen, werd me gegarandeerd.” Die belofte werd echter niet nagekomen, waarna een furieuze Jaarsma wederom koos voor Neptunus.

Vader Jaarsma stond volledig achter de overstap van zijn zoon. “Het is niet makkelijk om het zoontje van de sponsor te zijn. Ook voor mij was het beter dat Ronald naar Neptunus verkaste. Want óf je benadeelt hem onbewust, óf je steekt hem onbedoeld veren in zijn kont.” De relatie tussen de twee Jaarsma's is zoals die altijd al was: goed. Ronald Jaarsma, werkzaam in het familiebedrijf: “Ik respecteer mijn vader als sponsor van HCAW. Hij steunt me en geeft me raad als ik speel. Maar als HCAW-Neptunus op het programma staat en wij verliezen, dan zijn de pesterijen niet van de lucht.”

Na afloop van het curieuze duel in Rotterdam, waar HCAW de titel greep, hield pa Jaarsma wijselijk zijn mond. De eerste confrontatie tussen vader en zoon in de, door supporters gekscherend Jaarsma Series genoemde playoffs, werd gewonnen door Jaarsma senior. Zijn zoon had het er moeilijk mee. Terwijl Ron Jaarsma zich in het feestgeruis stortte, verwerkte Ronald zijn teleurstelling door de onfortuinlijke Neptunus-werper Cordemans te troosten.

Cordemans blunderde in de laatste inning, waardoor HCAW een 2-0 achterstand nog om kon buigen in een 3-2 zege. “Die jongen zat helemaal stuk”, vertelde Ronald Jaarsma. “Hij kreeg van sommige supporters de schuld voor de nederlaag in de schoenen geschoven, maar dat is onzin. Je wint als ploeg en je verliest als ploeg.” Na een korte denkpauze: “HCAW was over het hele seizoen genomen de beste ploeg. Dar moeten we vrede mee hebben.”

De beslissingswedstrijd in Bussum kwam er dus niet. En daarom organiseerden de HCAW'ers maar een kampioensfeestje op zaterdagavond. Ook Ronald Jaarsma kreeg een uitnodiging. “Ik ken die jongens van HCAW goed, het zijn leuke gasten. Na afloop van een onderlinge wedstrijd zetten we vaak gezellig een boom op. Maar voor deze party heb ik me maar afgemeld. Een zingende vader in bad is al erg genoeg.”