Geen atoombom Van Grunsven na omstreden zilveren medaille

ROME, 5 OKT. Zilver voor Anky van Grunsven, alweer 'maar' zilver, maar wel met de onofficiële publieksprijs. De toeschouwers op de wereldruiterspelen in Rome kwamen gisteren openlijk in protest tegen de jury en klapten harder voor de nummer twee dan voor de winnaar van de dressuur, de Duitse Isabell Werth.

Met haar paard Bonfire reed Van Grunsven een foutloze kuur, zoals ze al eerder de Grand Prix en de Special vrijwel perfect had gereden. Maar toen tegen zes uur de uitslag op het scorebord verscheen in het Flaminio-stadion, barstte er een boegeroep los. De meeste toeschouwers en ook veel deelnemers hadden verwacht dat Van Grunsven goud zou krijgen.

Op de persconferentie na afloop verborg Van Grunsven haar teleurstelling. “Ik ben vooral blij dat het zo fantastisch is gegaan met Bonfire,” zei ze. “Ik hou van dressuur en ik móet wel blij zijn als ik drie proeven zo goed kan doen als hier. Ik heb nog nooit drie proeven zonder enige fout gemaakt. Dat is een supergevoel.”

“In de stal ging ze even tekeer, maar dat duurt bij haar altijd maar even”, zei haar coach en partner Stef Janssen achterin de zaal. Hij was opener over zijn teleurstelling over het zilver. “Je koopt er niets voor. We hebben thuis al een kast vol zilver. Gelukkig begrijpt het paard er niets van. Die staat volgende week weer met de pony in de wei en dan is hij zielsgelukkig.”

Ook Werth heeft op de drie onderdelen bijzonder goed gereden en laten zien dat er een duidelijke kloof bestaat tussen de twee beste ruiters en de rest. Maar haar paard Gigolo doet alles net iets minder soepel dan Bonfire.

Wat Van Grunsven uiteindelijk de das om heeft gedaan is de jurering donderdag in de Grand Prix, toen een Italiaans jurylid 31 punten meer gaf aan Werth, die volgens de kenners toch duidelijk minder had gereden. De twee volgende dagen ontliepen de twee topruiters elkaar nauwelijks, en het verschil bleek niet meer te overbruggen. “Als een jurylid zoiets erin peert, is het verhaal klaar,” zei Janssen. Maar hij deed zijn oproep voor professionelere jurering sottovoce. Hij voelt weinig voor een nieuw publiek protest zoals vorig jaar op de Europese Kampioenschappen. “Vorig jaar hebben we een atoombom laten ontploffen. Nu moeten we onze waardigheid maar bewaren. Het roer moet toch een keer omgaan.”

Werth schudde het verschil in applaus met een malicieus lachje van zich af. “Het raakte me niet, al kan ik me voorstellen dat veel Nederlandse fans Anky als winnaar zouden willen hebben. Maar ik heb gewonnen en ben blij daarmee.” Dat de reacties vooral van Italianen en Amerikanen op de tribune kwamen, wilde ze niet weten. Na het stormachtige applaus voor Van Grunsven fluisterde Werth op het podium haar rivale toe dat ze zeker een paar bussen vol aanhangers uit Nederland had geregeld.

“Je wordt er natuurlijk wel hard van als je een paar keer wordt neergeknuppeld,” zei Janssen. “Maar de motivatie hebben we thuis, dat is niet alleen Bonfire, dat zijn ook de andere paarden, en het plezier om iedere dag met die paarden te mogen trainen.”

“Een jurysport heeft altijd problemen,” zegt hij. “Deze tak van sport is ontstaan in Duitsland, dan kan je ervan uitgaan dat die macht heel lang doorgaat, en dat het voor ons als klein landje, ondanks dat we goeie paarden en goeie ruiters hebben, heel lang duurt voordat we daar een voet tussen krijgt. Je moet eigenlijk tien, vijftien jaar op topniveau blijven rijden. Dan kan je langzaam maar zeker die situatie een beetje veranderen, ten voordele van Nederland en van de rest van de wereld.”