Gekrakeel over namen

Maandelijks worden meer dan 100.000 nieuwe commerciële domeinnamen op Internet geregistreerd.

Dat zijn de makkelijk onthoudbare Internetadressen als parlement.nl en cocacola.com. Omdat de meeste bedrijven zoeken naar een wervende naam en veel daarvan reeds vergeven zijn, is de keuze inmiddels beperkt. Goede namen zijn een schaarste goed geworden, waarvoor soms miljoenen guldens wordt betaald en waar verbeten processen om worden gevoerd.

Volgende week moet er een belangrijke verandering in het beheer en de uitgifte van domeinnamen plaatsvinden. Het is de bedoeling dat het systeem democratischer wordt en vooral ook meer ruimte gaat bieden.

Tot op heden was alleen de Amerikaanse regering bevoegd om domeinnamen die eindigen op .com (commercieel), .org (organisaties), .edu (onderwijsinstellingen) en .net (netwerken, Internetaanbieders) uit te geven. In de praktijk gebeurde dat door Network Solutions Inc., omdat de regering haar taak aan dit commerciële bedrijf heeft uitbesteed. Het levert Network Solutions ongeveer een miljoen dollar per week op.

Ook over de nationale plaatselijke domeinnamen hebben de Verenigde Staten veel zeggenschap. De Amerikaanse overheidsorganisatie, Internet Assigned Numbers Authority (IANA), heeft het recht om in elk land één instantie aan te wijzen die, volgens eigen regels, lokale domeinnamen uitgeeft. In Nederland is dat de Stichting Domeinregistratie. Deze organisatie geeft de Internetadressen die eindigen op .nl uit.

Dit jaar kwam president Clinton met een plan ('A Proposal to Improve the Technical Management of Internet Names and Addresses') om de domeinbevoegdheden te veranderen. Een storm van protest brak los.

Clinton wil het beheer van het domeinnamensysteem bij een onafhankelijke, internationale, non-profit instelling neerleggen die de taak van Network Solutions overneemt. Dat lijkt een verstandige en logische beslissing, nu het Internet een internationale miljardenindustrie met 120 miljoen gebruikers is geworden. Clinton probeert een einde te maken aan de Amerikaanse dominantie door één van de belangrijkste Internetvoorzieningen, de coördinatie van de infrastructuur, te internationaliseren.

Uit angst voor een nieuwe dominante instantie maken de betrokken partijen, waaronder Network Solutions en de Europese Commissie, al maanden ruzie over de nieuwe regeling.

Omdat domeinnamen schaars zijn, een naam kan maar één keer worden uitgegeven, en er door de toename van electronic commerce steeds meer belangen op het spel staan, heeft de Amerikaanse regering de veranderingsprocedure zo democratisch mogelijk gemaakt. Iedere Internetgebruiker, regering en instelling mocht reageren op Clintons voorstel. Clintons Internetadviseur Ira Magaziner is verschillende keren in Europa geweest om met vertegenwoordigers uit de lidstaten van de Europese Unie te praten, die vrezen dat de Amerikaanse domeinendominantie blijft bestaan.

Door al het gekrakeel heeft de Amerikaanse regering nog steeds geen beslissing genomen over hoe de nieuwe instantie voor de domeinnamen er nu uit gaat zien en wie er zitting in heeft. Het gevolg is dat alles voorlopig bij het oude blijft. De Amerikaanse overheid heeft het contract met Network Solutions, dat juist wordt verweten ook in de nieuwe organisatie zijn monopoliepositie te willen behouden, verlengd tot er een oplossing is.

Zolang zal het naamgevingssysteem ook niet worden uitgebreid met extra extensies (.web, .store) en blijven domeinnamen een schaars goed.