Anne Frank (2)

Elsbeth Etty schrijft (Z 5 sept.) dat terecht in het midden der jaren tachtig het bestuur van de Anne Frank Stichting het aanbod van de kleinzoon van Seyss Inquart, Helmut Seyss-Inquart, om voor deze stichting te gaan werken, afwees. Mijns inziens handelde dit bestuur, destijds onder voorzitterschap van Dick Houwaart, niet in de geest van de toen reeds overleden Otto Frank. Deze had zich ingezet voor onder andere verzoening tussen Nederlanders en Duitsers, en ook, zoals Elsbeth Etty vermeldt, voor Palestijns-Israelische samenwerking. Helmut Seyss-Inquart, een Oostenrijker en pedagoog, wilde de idealen die de Anne Frank Stichting wil propageren, niet uitdragen in Nederland maar onder de jeugd in Oostenrijk, waar de naam Seyss-Inquart uiteraard een veel minder beladen klank heeft. Ook de in Wenen wonende Simon Wiesenthal juichte het idee toe om Helmut Seyss-Inquart in te schakelen.

Dick Houwaart, die in 1987 het voortouw nam bij de afwijzing van het aanbod van Helmut Seyss-Inquart, heeft trouwens wel vaker beoordelingsfouten gemaakt. Zo nam hij het in 1975 in een boekje 'Weinreb. Een Witboek' - terwijl het onderzoek van Van der Leeuw en Giltay Veth bijna voltooid was - nog volledig voor Weinreb op, en bestreed hij hen die niet in diens integriteit geloofden te vuur en te zwaard.