Blijblijblij

Niet lang nadat de zaak aan het rollen was gegaan, verscheen ze met een grote foto op de voorpagina van De Telegraaf. 'Stralende Emily geniet van vrijheid', luidde de kop. Volgens het bericht was Emily Bremers blij en opgelucht. Door haar vriendinnen werd zij gefeliciteerd en op straat gaf een onbekende haar spontaan een bos bloemen, die zij lachend in ontvangst nam. Blij. Van een blije Jolanda Adriaanse, de vorige vriendin van de prins, ontving Emily een gelukstelegram.

Intussen verscheen prins Willem-Alexander op de televisie om de Week van de kinderpostzegel te openen. Hij maakte grapjes met de kinderen en zag er ontspannen uit. Zeg maar blij. Ook de kinderen waren blij dat een zo hoge gast hun eerste zegels had gekocht. Na zijn televisieoptreden reisde de prins door naar Nijmegen, waar hij een van de sprekers was op een congres over watermanagement. Volgens Het Parool arriveerde de prins goedgemutst, zeg maar gerust blij. Prof. C. Stortenbeker, de initiatiefnemer van de bijeenkomst, verklaarde verheugd te zijn met de komst van de prins. De professor was blij met de massale publicitaire aandacht voor zijn congres.

Op het paleis was koningin Beatrix bijzonder in haar nopjes. Het was al langer bekend dat zij een burgermeisje niet zag zitten. Daarentegen zweeg prins Claus eerst toen hij het nieuws hoorde, maar aan zijn lichaamstaal viel duidelijk af te lezen dat hij blij was. Groot was ook de vreugde in Brasschaat, waar de ouders van Emily wonen. De vernedering van hun dochter had nu wel lang genoeg geduurd, vonden ze. Bovendien zou er nu eindelijk eens een einde komen aan al die vervelende berichten over hun belastingvlucht naar Belgi¨e.

Inmiddels had premier Kok in de Kamer een verklaring afgelegd. Hij zei blij te zijn met het feit dat de twee in volle vrijheid hun beslissing hadden genomen. Ook in de ministerraad werd met instemming gereageerd, maar het blijst was toch staatssecretaris Vermeend van Financi¨en. In zijn kamertje op het departement wreef hij zich vergenoegd in de handen, nu hij eindelijk toestemming had gekregen om die kapitaalvluchters in Brasschaat eens flink aan te pakken.

Uiterlijk onbewogen, maar innerlijk blij was ook Eef Brouwers, hoofd van de Rijksvoorlichtingsdienst. Op de vraag van de pers of het nu ´echt uit was, antwoordde hij: “Dat weet ik niet, u heeft mij ook nooit horen zeggen dat het aan was.” Daarna reed Eef Brouwers naar huis, wreef zich het zweet van het voorhoofd en zei blij tegen zijn vrouw: “Pfff... daar hoef ik tenminste nooit meer over te liegen.”

In de Europese vorstenhuizen werd overigens opgetogen kennis genomen van het nieuws dat de kroonprins weer beschikbaar is. De Bourbons en de Hohenzollerns constateerden blij dat zij weer in de markt zijn, terwijl de Zweedse prinses Victoria helemaal warm van binnen werd. Zij kende dat gevoel: hoop maakt blij.

Blij was Jos´ee van den Broek, dat haar naam als bron van het nieuws de krant had gehaald. Blij was De Telegraaf met zijn primeur. Willebrord Nieuwenhuis, de man die het grote nieuws niet aan zijn eigen krant had doorgespeeld, maar aan De Telegraaf, was blij omdat hiermee nogmaals werd bewezen dat hij als journalist nog lang niet is afgeschreven. Erg blij was de Weekend, die als eerste het vreugdevolle commentaar uit de mond van Emily zelf mocht vernemen. Blij waren de columnisten, die er een stukje over schreven en de cabaretiers, die er een grap over maakten.

Blijblijblij.

Een paar keer in mijn leven heb ik te maken gehad met, zoals dat heet, een verbroken relatie. Depressief, op bed liggen. Nadenken over hoe het fout ging. Opstandigheid, woede, jaloezie. Het eten bleef er niet meer in. Braken. Een langzame verloedering trekt over je hele wezen en je valt kilo's af. Een levend geraamte van verdriet. Eenmaal heb ik mijzelf gezworen de penis uit te rukken. De gedachte aan moord is bij me opgekomen en toen dat plan mij onuitvoerbaar leek, heb ik aan zelfmoord gedacht. Een zinloos leven, in de bloei geknakt.

Maar u niet, Sire. Bij u was iedereen blijblijblij. Sire, mag ik dat ook? Vertel mij uw geheim.