Benefietconcerten geven Rotterdam een operaseizoen

De Stichting Day by Day ter bestrijding van leukemie presenteert in de Rotterdamse Doelen een heus operaseizoen in vestzakformaat.

Gisteravond vond een eenmalige concertante uitvoering plaats van Verdi's La Traviata door de Deutsche Oper am Rhein onder leiding van haar 'Generalmusikdirektor', de Hongaarse dirigent Zoltán Pesko. Op 5 januari zal Marc Minkowski de Vlaamse Opera leiden in een uitvoering van Mozarts Idomeneo en op 11 mei zal de Deutsche Oper am Rhein onder Francesco Corti de miniserie besluiten met Donizetti's Lucia di Lammermoor.

De in 1993 opgerichte stichting Day by Day werft fondsen voor onderzoek naar en bestrijding van leukemie en lymfklierkanker, en zij doet dat onder andere door het organiseren van benefietconcerten. José Carreras - zelf voormalig leukemiepatiënt - was de eerste die in dit kader optrad, afgelopen april gaf Kiri Te Kanawa nog een concert. Eerder dit jaar verzorgde de Vlaamse opera al enkele uitvoeringen van onder meer Verdi's Rigoletto. Dat de operaserie juist in De Doelen plaatsvindt is mede het gevolg van de afspraak dat het batig saldo van de concerten ten goede komt aan de nieuwbouw van het laboratorium voor leukemie-onderzoek van het Academisch Ziekenhuis Rotterdam Dijkzigt (geraamde kosten: 2,5 miljoen gulden).

Met een kleine 1.800 bezoekers was 's lands grootste concertzaal bij de eerste opera uit de reeks behoorlijk gevuld. De Deutsche Oper am Rhein - een repertoiregezelschap dat in 1956 ontstond door een fusie tussen de operahuizen van Duisburg en Düsseldorf - voerde La Traviata in licht gecoupeerde vorm uit. Merkwaardigerwijze werd er gepauzeerd vóór de finale van het tweede bedrijf, en niet na deze fraaie balscène waarop de courtisane Violetta zich nog een laatste keer in het mondaine leven stort, alvorens in de derde akte aan de tering te sterven.

De Letse sopraan Inessa Galante gaf zowel de meer hedonistische zijde van Violetta's persoonlijkheid alsook de meer beminnelijke alleszins geloofwaardig inhoud. Stemtechnisch is zij tot veel in staat: de hoge fiorituren werpt zij er lekker uit, in de laagte krijgt haar timbre een dreigende donkerte. Soms gleed zij iets te veel naar de tonen toe en was zij ritmisch te zelfstandig. De Russische tenor Sergej Chomov voldeed, ondanks zijn soms sterke vibrato, als Alfredo, degene die hartstochtelijk werft om Violetta's liefde. De opzienbarendste solist was echter de Amerikaanse bariton Richard Zeller, als de vader van Alfredo. Zijn stem is kleurrijk en vérdragend, zijn rol gaf hij trefzeker en ritmisch precies gestalte.

De Düsseldorfer Sinfoniker lieten zich kennen als een gedreven musicerend ensemble. Niet altijd even perfect in samenspel en ritmische articulatie, maar wel sterk in wendbaarheid, dynamische nuancering en dramatische capaciteit.