Inburgering van nieuwkomers kwestie van (zelf-)discipline

Deze week is de Wet inburgering nieuwkomers (WIN) van kracht geworden. De wet geldt niet voor burgers uit de Europese Unie, maar wel voor Antillianen en Nederlanders die in het buitenland zijn geboren. De verplichte inburgeringscursus heeft als doel 'nieuwkomers' zo snel mogelijk in de samenleving te integreren en bestaat uit lessen Nederlands en maatschappij- en beroepsoriëntatie. Wie zich aan de cursus onttrekt kan rekenen op een boete van ongeveer 120 gulden per maand. De verplichte inburgeringscursus is de voltooiing van jarenlang experimenteren met vrijwillig onderwijs voor immigranten: veel nieuwkomers volgden al les in de Nederlandse taal en cultuur. Wat vinden zij van de nieuwe wet? 'Cursus goed voor jongeren' Naam: Mimout Benseamar (22) Land van herkomst: Marokko Aankomst in Nederland: 1994 Beroep: studente

“Mijn vader heeft zich in de jaren zestig in Nederland gevestigd. Na mijn moeder kwamen mijn oudere broers en zussen één voor één naar Nederland om te studeren. Ikzelf ben in 1994 hier naar toe gekomen.

Voordat ik kon gaan studeren [taal en cultuur van Latijns Amerika, red.], moest ik eerst Nederlands leren. Via een oudere zus kwam ik terecht op een intensieve taalcursus van vier weken. De curus werd gegeven in Bovendonk in Noord-Brabant en was intern. De gemeente betaalde kost en inwoning. Het was goede opstap voor de lessen die ik daarna heb gevolgd aan de Rotterdamse Avondschool, vanaf februari '95. Die cursus heb ik binnen vier maanden afgerond. Ik was erg gemotiveerd, ik wilde in september beginnen aan de universiteit. Volgend jaar hoop ik af te studeren.

Ik vind het goed dat de overheid inburgeringscursussen verzorgt, vooral voor jonge mensen. Ik heb er erg veel aan gehad. Mijn oudere zussen hadden het moeilijker. Toen zij naar Nederland kwamen, bestond zoiets nog niet. Maar ik vind het niet nodig dat ook oudere mensen zo'n cursus moeten volgen. Mijn moeder is analfabete, ze heeft nooit enig onderwijs gehad.

Ik denk niet dat ik in Nederland ben veranderd. Natuurlijk neem ik de goede dingen van de Nederlandse cultuur over, zoals op tijd komen en zelfdiscipline.

Maar er zijn ook slechte kanten. Nederlanders zijn heel individualistisch. Ze hebben nooit tijd voor elkaar. Dat is Marokko heel anders.''