Zonder caravan, zonder honorarium

Niet bekend

Toen de vorige redactie besloot er de brui aan te geven werden blad en caravan in februari van dit jaar voor een gulden overgedaan aan de jonge schrijvers Jan-Hein de Nobel en Chrétien Breukers. Maar helaas: meteen daarna brandde de caravan af. 'Nog steeds weten wij niet wie de mooie caravan, die zoveel schrijvers onderdak bood, heeft aangestoken; wel troosten wij ons met de gedachte dat de Groningse politie, een uitgebalanceerd korps met een strenge leiding, het er niet bij laat zitten' schrijft de nieuwe redactie in het voorwoord bij het eerste 'nieuwe' nummer. Dat voorwoord is meteen een verontschuldiging: er is nog geen nieuwe caravan gevonden en dus krijgen de medewerkers voorlopig geen 'honorarium'. Dit heeft ook tot gevolg dat het caravan-thema helemaal uit het blad is verdwenen en dat Schrijver & Caravan een 'gewoon' tijdschrift is geworden - iets té gewoon misschien wel.

Zover daarover na een nieuw nummer valt te oordelen springt Schrijver & Caravan in de leemte die het verscheiden van Zoetermeer heeft achtergelaten: veel semi-naturalistische verhalen, geschreven in de ik-vorm, wat in de praktijk betekent dat er nogal wat post-puberale zielenroerselen aan bod komen - veel drank, verloren liefdes en maag- en darmkwalen. Volgens de redactie zijn het verhalen die 'niet aan zoekers naar het Hoge en het Ware (zijn) besteed'. Helaas is Schrijver & Caravan niet de enige op dit terrein: bladen als Vrijstaat Austerlitz, Passionate en Mosselvocht doen hetzelfde. Sommige S&C auteurs doken dan ook al eerder op in deze bladen.

Toch brangt S&C het er niet slecht af in dit eerste nummer. Het blad opent met een verhaal van Arie Storm die vader wordt en de puber-fase voorbij is. Ook bevat S&C een interview met Ad den Besten, decennialang uitgever van de poëziereeks 'de Windroos', waarin onder anderen de debuten van Remco Campert, Gerrit Kouwenaar en Simon Vinkenoog verschenen.

Grappig is het 'jeugdverhaal' 'De lagune' van Ronald Giphart dat hij schreef toen hij 22 was - zijn debuut Ik ook van jou zou vier jaar later verschijnen. Het verschil tussen verhaal en roman is opvallend gering - de thematiek van jeugd, liefde en seks is hetzelfde. Het enige dat in 'De lagune' eigenlijk ontbreekt is de studentikoze humor.

Het beste verhaal in deze Schrijver & Caravan, al is het maar omdat het de bovengenoemde onderwerpen origineel behandelt, is 'Operatie Moddergat' van Matthijs Deen. Vier titaantjes uit de provincie besluiten zich niet langer neer te leggen bij de gestage stroom afwijzingsbrieven die ze van Amsterdamse uitgevers ontvangen. Dus rijden ze in een bus naar de hoofdstad, ontvoeren een uitgever en transporteren hem naar Friesland, waar ze hem 'martelen' door hem een nacht lang uit eigen werk voor te lezen. Natuurlijk gaat er iets gigantisch mis, wat bijna niet anders kan als je vier schrijvers bij elkaar zet die Pier, Jan, Gerrit en Duko heten. Toch zijn de wrangheid en zelfrelativering van Deen aangenaam om te lezen - en net reden genoeg om nieuwsgierig naar Schrijver & Caravan te blijven.