Nederlandse ploeg blijft na zege op Ecuador in wereldgroep Davis Cup; Teamdynamiek nieuw beleid Schapers

ROTTERDAM, 28 SEPT. Zelfs bondscoach Michiel Schapers kon zich niet onttrekken aan het gevoel dat het Nederlandse Davis-Cupteam een volstrekt overbodige wedstrijd tegen Ecuador had gespeeld. Door de 5-0 overwinning verzekerden de tennissers zich wederom van een plaats in de wereldgroep. Maar Schapers wil wel eens verder komen dan de kwartfinales. Teamdynamiek wordt het toverwoord in zijn beleid voor de komende jaren.

De wetenschap dat een modale ploeg als Italië de finale van de Davis Cup heeft bereikt, deed pijn in het Nederlandse kamp. “Wij zijn nooit in staat geweest drie dagen lang op topniveau te spelen”, zei Schapers. “Ieder lid van de ploeg moet zich voortaan optimaal opstellen tegenover de ander. De spelers moeten het beste bij elkaar naar boven brengen.”

Tegen Ecuador was dat alleen nodig in het dubbelspel. Jacco Eltingh maakte overuren bij zijn afscheid van het Nederlandse publiek. Het leek wel of hij in de dubbel tegen de Ecuadorianen Gomez en Nicolas Lapentti zijn laatste optreden op eigen bodem bewust vertraagde. Pas na ruim drie uur maakte hij het beslissende punt in de slopende vijfsetter: 5-7, 6-1, 6-3, 6-7 en 6-4. Staatssecretaris Vliegenthart reikte vervolgens twee koninklijke onderscheidingen uit. Haarhuis en Eltingh werden officier in de Orde van Oranje Nassau.

Het beste dubbel van de wereld verloor de eerste set (5-7) na een voorsprong van 4-1 en twee breekpunten voor 5-1. “Als ze die set hadden gewonnen, was het een korte partij geworden”, meende Schapers. Eltingh was het er ronduit mee eens. “Die set lieten we behoorlijk lopen.” Toch had hij nooit het gevoel dat er iets kon misgaan. “We verzuimden onze kansen te benutten”, gaf de 28-jarige speler uit Heerde toe. “We waren niet slagvaardig en misten scherpte.”

Eltingh had ook lof voor de 38-jarige linkshander Andres Gomez, in 1990 winnaar van Roland Garros en vierde van de wereld. De veteraan dreef het Nederlandse duo bij vlagen tot wanhoop met zijn geraffineerde sliceballen. Eltingh speelde zijn tiende dubbelwedstrijd voor het Davis-Cupteam sinds zijn debuut in 1992. Hij won er acht. In het enkel kwam hij zes keer in actie, waarvan hij er twee op zijn naam schreef.

De partijen van gisteren waren een formaliteit. Jan Siemerink had een been moeten breken om te verliezen van Giovanni Lapentti, het 15-jarige broertje van Nicolas, 6-2 en 6-1. Schalken die de plaats innam van Haarhuis, rekende in een zucht af met Luis Morejon, 6-0 en 6-3. Uitgerekend Raul Viver, de coach van het team uit Ecuador, strooide zout in de wonde met zijn opmerking dat Nederland nooit een promotie/degradatiewedstrijd had mogen spelen.

Dat vond Schapers ook. “Zweden is een goed voorbeeld. Onze spelers doen niet voor de Zweden onder. Toch doen zij elk jaar mee om de Cup. Wij nooit. Maar de Zweden slagen er in elkaar op te peppen tot uitzonderlijke prestaties. Dat moeten wij ook leren.” Op 8 oktober wordt in Londen geloot voor de eerste ronde in april 1999. “Het veld is sterker dan ooit”, vindt Schapers. “Dit zijn echt de beste zestien van de wereld.”

Hij hoopt dat Nederland als zevende of achtste geplaatst zal worden. “Dat wordt berekend aan de hand van de combinatie tussen prestaties in de Davis Cup en individuele klasseringen. Wij moeten het vooral hebben van de klasseringen van Krajicek en Siemerink.”

Die twee vormen volgend seizoen met Paul Haarhuis de ruggengraat van de ploeg. “Door het vertrek van Eltingh zullen we een nieuw dubbel moeten vormen”, weet Schapers. “Voorts moeten we afwachten hoe Krajicek terugkomt na zijn operatie aan de knie die hij dit jaar nog zal ondergaan. Het wordt tijd dat hij weer Davis Cup gaat spelen. Zonder hem hebben we geen kans die Cup te winnen.”

Krajicek kwam twee jaar geleden voor de laatste keer in actie. In Haarlem viel hij in het duel tegen Nieuw-Zeeland uit met een knieblessure. Daarna miste hij de wedstrijden tegen de Roemenië, Verenigde Staten, België en Ecuador. Om Krajicek te prikkelen heeft Schapers diens fysiotherapeut Naaktgeboren in de begeleidingsstaf opgenomen.

Elf jaar bleef het Amerikaanse Davis-Cupteam op eigen bodem ongeslagen. Na achttien overwinningen doorbrak Italië de serie. In Milwaukee plaatste de Italiaanse ploeg zich voor de zesde keer in de historie voor de finale van de Davis Cup. Daarin komt het begin december in eigen land uit tegen titelverdediger Zweden.

De Zweedse ploeg sloeg in Stockholm de Spanjaarden Corretja en Moya van het razendsnelle tapijt, 4-1. “Dit was een harde les”, oordeelde bondscoach Santana, “maar van onschatbare waarde. Op gravel behoren we tot de beste landen, indoor nog lang niet.”

In de Zweedse ploeg maakte Thomas Johansson zijn debuut. Hij versloeg vrijdag Carlos Moya in drie sets, 7-5, 7-6 en 7-6. Het bleek de sleutel voor de overwinning. In het dubbel stelden Bj/orkman en Kulti zaterdag tegen Javier Sanchez en Alonso de zege simpel veilig, 6-2, 6-2 en 6-2.

De Italianen namen tegen de Amerikaanse B-ploeg in het dubbel een beslissende 3-0 voorsprong. Bij de Amerikanen ontbraken Sampras, Agassi, Chang en Courier om uiteenlopende redenen. Courier zat wel op de bank, maar miste wedstrijdritme. Coach Tom Gullikson koppelde Todd Martin aan debutant Jean-Michael Gambill. In zijn rekensom moest Martin garant staan voor drie punten. Dat bleek een misrekening.