GIL SHAHAM

Violist Gil Shaham, 27 en the American Guy onder de jonge virtuozen, werd door Deutsche Grammophon gedoodverfd als misschien ooit nog eens de eigentijdse opvolger van een groot violist als Itzhak Perlman. Met Vivaldi's Vier Jaargetijden en een in het ijzige New York opgenomen videoclip behaalde Shaham spectaculair hoge verkoopcijfers. Maar verder concentreert hij zich tot nu toe op minder voor de hand liggend klassiek repertoire: vioolconcerten van Barber en Korngold met het London Symphony Orchestre o.l.v. André Previn (DG 439 886-2) en vioolconcerten van Glazoenov en Kabalevsky het Russisch Nationale Orkest o.l.v. Michael Pletnev (DG 457 064-2).

Shahams nieuwste cd American Scenes bevat muziek voor viool en piano van Gershwin, Copland, Previn en Barber. Heifetz, wiens bewerking van de 3 Preludes van Gershwin hij speelt, is blijkens zijn manier van spelen en zijn voorkeur voor typische 'Heifetz-werken' als de vioolconcerten van Korngold en Glazoenov, hét grote idool van Shaham, net als bij bijna alle violisten.

De alomtegenwoordigheid van Heifetz lijkt Shaham echter te drijven in een richting die niet erg bevorderlijk is voor de muzikaal-inhoudelijke kwaliteit van zijn opnamen. Virtuositeit, of beter nog sportiviteit, staat bij Shaham voorop, óók als het gaat om een zuiver lyrisch werk als de Nocturne van Copland. Hoe doordacht, uitgebalanceerd en gepolijst van toonvorming, Shaham blijft aan de oppervlakte zweven. En in speelse muziek zoals de 3 Preludes van Gershwin neigt Shaham al snel naar schmieren.

Wat steeds weer ontbreekt is emotionele intensiteit, het vermogen de noten te kleuren, een persoonlijke inhoud te verlenen. André Previn, die hem in American Scenes suggestief begeleidt, zegt ook: 'You know, Gil Shaham doesn't seem tot find anything difficult!' De zeer getalenteerde, veelzijdige en geraffineerde Shaham blijft vooralsnog een 'handige jongen'.