Tuschinski Award voor Leopolds film Weekend

UTRECHT, 26 SEPT. Een van de aardigste eindexamenfilms van de Nederlandse Film en Televisie Academie (NFTVA) kon niet worden genomineerd voor de gisteren in Utrecht uitgereikte Tuschinksi Award voor het beste eindexamenwerkstuk van de NFTVA. Blanche en Marie van Boele Weemhoff was nog niet klaar toen de Kring van Nederlandse Filmjournalisten, die de prijs toekent, zijn stemming hield. Nanouk Leopold kreeg gisteren tijdens het Nederlands Film Festival in Utrecht de Tuschinski Award uitgereikt voor haar film Weekend, een trefzekere zedenschets over drie vriendinnen die elk weekend samen doorbrengen. Haar korte film Marseille 1-2 is eveneens op het festival te zien. Daarnaast werd ook nog de Citroën Award voor de beste eindexamenproductie voor een van de andere filmopleidingen uitgereikt. Die ging naar Vincent Oudendijk van de Academie St. Joost in Breda voor zijn beide eindexamenfilms LaathetZwijnZijn, een bizarre exercitie over de varkenspest, en Decrescendo, een soort muzikale 'Krapp's Last Tape'.

Niet genomineerd, maar wel later dit jaar in de bioscopen te zien als voorfilm bij Annette Apons De man met de hond, is In één klap van Phil van Tongeren, een met flair gemaakte korte low budget-film over drie vrouwen en een pistool. Volgens producent Jan Doense, die de film inleidde, hebben filmmakers die ook zonder overheidsbijdragen en distributiegaranties zelf hun films (voor-) financieren de 'juiste spirit'. Dat die verder gaat dan het door de staatssecretaris van cultuur bezongen 'culturele ondernemerschap' bleek uit de inhoudelijke doordachtheid van zowel In één klap als het erna vertoonde Dropouts, de onsentimentele geschiedenis van thuislozen tegen de achtergrond van de Eurotop in Amsterdam, van Will Wissink. Beide films zien er ondanks hun geringe budget (Dropouts werd gemaakt voor 70.000 gulden) niet 'goedkoop' uit. Met zorg gekozen locaties en interieurs verraden de scherpe filmische blik van de beide regisseurs. Dat hun noodzaak om films te maken er niet toe heeft geleid dat ze die blik naar binnen hebben gericht, maar blijk geven van een open oog voor de wereld en de filmconventies om hen heen is prijzenswaardig.

De speelfilm Dropouts maakt evenals de lange documentaire 2 Minuten stilte a.u.b. van Heddy Honigmann wellicht later tijdens het festival een kans om genomineerd te worden in een van de respectievelijke categorieën. Na films over taxichauffeurs in Lima en straatmuzikanten in Parijs lijkt Honigmann in haar film over de dodenherdenking op vier mei dicht bij huis te blijven. Maar ook nu slaagt zij erin om verschillende culturen en historische achtergronden integer bijeen te brengen zonder in obligate of larmoyante getuigenissen te vervallen. Met name de manier waarop dat culmineert in een eindeloos lijkende registratie van de manier waarop de door haar geportretteerde mensen op verschillende manieren en plekken die cruciale twee minuten stilte beleven, laat de toeschouwer sprakeloos.