Sticker

In NRC Handelsblad van 19 september legt Rita Kohnstamm uit waarom het dom is om een NEE-NEE sticker op de brievenbus te plakken. Het is namelijk zo dat zich tussen de stapels zinloos papier die iemand zonder zo'n sticker ontvangt zo nu en dan informatie bevindt die wél interessant is. Als treffend voorbeeld noemt zij de aankondiging van een nieuwe copyrette, een melding van een schoorsteenveger, en de advertentie van een bordenwarmer waarnaar ze al jaren zocht. Voorwaar zaken die de kwaliteit van leven aanzienlijk kunnen verbeteren.

Kohnstamm weet ook dat de bergen papier verder geen noemenswaardig probleem vormen: 'Gezien de papiersoort worden er geen waardevolle bomen voor omgehakt'. Wat voor bomen dan wel? Ik moet toegeven dat ik het ook niet weet, maar het leidt geen twijfel dat grondstoffen en energie in de productie en het transport van reclamefolders worden gestoken, die grotendeels als verspild kunnen worden beschouwd. Dit feit is voor mij persoonlijk voldoende reden om een NEE-NEE sticker op mijn brievenbus te plakken.

Er is meer. Ik woon alleen in een appartement. Soms ben ik een paar dagen niet thuis. Zonder sticker op de bus moet ik al bij drie dagen afwezigheid iemand regelen om mijn brievenbus te legen. Zeker in combinatie met de akelige gewoonte van reclamebezorgers om de rommel half buiten de bus te laten hangen, komen mijn echte post en mijn krant in het gedrang. Mag ik mij hier misschien aan ergeren, wanneer mijn sticker weer eens is verwijderd door zo'n overijverige handlanger van de huis-aan-huis maffia?