Eliteschool 1

De conclusie van Elsbeth Etty in haar stuk Eliteschool? (Z 12 september) over het Barlaeus Gymnasium n.a.v. de documentaire 'De eliteschool' is wellicht wat ongenuanceerd. Zij verwijt de leerlingen en leraren van deze school zelfgenoegzaamheid en gebrek aan zelfreflectie en kritische zin en vindt op grond hiervan een vergelijking met leden van een sekte gerechtvaardigd.

Toen ik de betreffende documentaire bekeek, kwam de jeunesse dorée die het Barlaeus bevolkt niet erg bombastisch op me over. Het gevoel te behoren bij een gelijkgezinde groep leergierige en vooruitstrevende mensen is iets wat bijna elk ambitieus individu nastreeft en juist dit gevoel is op een klassiek gymnasium zo eclatant aanwezig. Met recht noemt iemand dit in de documentaire 'een eigenland van Barlaeanen' waarvan het lidmaatschap een stempel op de persoonlijkheid drukt.

Echter dit is misschien nu net de reden waarom veel niet-gymnasiasten het gymnasiale sfeertje als overdreven en te elitair bestempelen. De gemiddelde gymnasiast is intelligent en zal zich een navenante maatschappelijke positie verwerven. Diep in zijn hart zal hij zich echter meer thuis blijven voelen binnen een groep gelijkgezinden. Hij heeft moeite zich open te stellen voor andersgezinden, waarvan hij zich echter niet bewust is omdat hij geneigd is die te vermijden danwel te negeren. Niet dat hij daardoor in zijn maatschappelijke carrière beknot wordt.