DON BYRON

Don Byron and Existential Dred: Nu blaxploitation (Blue Note 7243 4 937111 2 5)

Toen Don Byron in 1990 zijn eersteling Tuskegee Experiments uitbracht, werd hij door critici onthaald als de man die de klarinet opnieuw een plaats gaf aan het jazz-firmament. Byron verraste iedereen door op zijn tweede plaat de eclectische experimenteerdrift van Tuskegee Experiments achter zich te laten en zich op de gereanimeerde klezmer te storten.

Zijn nieuwste cd, Nu Blaxploitation, staat weer haaks op Byrons eerdere werk. Het ritmisch geörienteerde geluid van de begeleidingsband, Existential Dred, is gebleven; Byrons frisse klarinetgeluid zweeft boven staccato uitgevoerde nummers. Het muzikale geluid is echter verschoven van avant-garde en klezmer naar funk, rock en hiphop.

Sommige nummers zoals 'Alien' en 'I'm stuck' doen denken aan de absurde teksten en composities van Frank Zappa. De sfeer van de cd wordt gezet door huisdichter Sadiq, die met sonore stem teksten over racisme en sociale ongelijkheid declameert. In het nummer 'Dodi', over prinses Diana's minnaar Dodi Al-Fayed, stelt hij dat 'money can't change the colour of your blood, power can change the colour of your blood'.

Een (live) gastoptreden van rapper Biz Markie blijft steken in hiphop kreten aangaande wie er wel of niet 'in the house' is en een hoop ge-yo! De nummers worden afgewisseld met kleine hoorspelen, waarin een domino-spelend gezelschap zich buigt over het werk van socioloog Andrew Hacker of een telefonerende journaliste uitgelegd krijgt dat ze nooit moet vragen naar het waarom van muzikale keuzes.