Vestdijk

Hoe zou het toch komen dat er altijd op zo'n meewarige toon over Vestdijks postume reputatie wordt geschreven? Zo vermeldt Pieter Steinz in zijn artikel over drie nieuwe verfilmingen (CS 18/9) dat er nauwelijks een kwart van Vestdijks 52 romans in de winkel staat. Dan hebben we het misschien over twaalf titels. Ik denk dat elke Nederlandse auteur daar blij mee zou zijn. Waar vergelijkt Steinz deze score mee? Met Multatuli? Met Couperus? Met Van Schendel? Heeft hij al een idee met hoeveel titels Gerrit Krol of Nelleke Noordervliet later in de winkels zullen voortleven?

En kunnen we nog schrijven over schrijvers, dood of levend, zonder hen steeds door te zagen over hun verkoopcijfers, of - andere stok om een hond mee te slaan - hoe 'leesbaar' ze zijn voor volslagen hypothetische jongeren? Er bestaat nog lezen na de jeugd. De meeste mensen beginnen dan pas te lezen. Ik betwijfel of er over enige niet-levende Nederlandse schrijver meer in de kranten wordt geschreven dan over Vestdijk. Dat is ook een manier van voortleven. Alleen is het curieuze dat in het gros van die stukken Vestdijk telkens opnieuw begraven wordt.