Puzzelen met geraamtes

“De nachtmerries zijn gratis, ook deze keer weer”, zegt schrijver Paul van Loon vanaf het computerscherm. Hij lacht hol, het kaarslicht flikkert in zijn eeuwig zwarte zonnebril. Hij wijdde vier kinderboeken aan 'de griezelbus', waarin een klas kinderen op schoolreisje in aanraking komt met allerlei griezelwezens. Ze werden immens populair. Van Loon maakte nu zijn eerste cd-rom voor kinderen vanaf negen jaar. De spelletjes zijn gebaseerd op De Griezelbus 1, waarmee in 1991 de griezelrage onder basisschoolleerlingen ontketend werd.

Vampiers, zombies en weerwolven; op de cd-rom komen ze allemaal uitputtend voor. Echt griezelig, laat staan gruwelijk, wordt het echter niet. Er spat nog niet het kleinste druppeltje bloed in de rondte en slechts buiten beeld wordt af en toe een mens opgegeten. Net als in zijn boeken biedt Van Loon voornamelijk 'grumor': spanning met een knipoog, horror die te geestig is om echt eng te zijn. 'Griezel-lig' noemt de schrijver dat ook wel.

Nadat Van Loon de cd-rom heeft ingeleid, komt over het scherm, door een inktzwarte nacht, de griezelbus aangereden. De maan is vol, de regen striemt tegen de ruiten. De bus stopt, de deuren gaan sissend open. De speler ontwaart het zacht knarsende silhouet van Beentjes, het chaufferende geraamte. Door een muisklik stap je in en schaf je een soort strippenkaart aan, waarop de namen van de spelletjes onder elkaar staan. De cd-rom is het leukst voor wie het boek goed kent. Personages, voorwerpen, locaties, alles komt terug.

Achterin de bus staat een tafeltje met daarop negen attributen die elk een spelletje vertegenwoordigen. Daarnaast zit de schrijver 'P. Onnoval', Van Loons alter ego. Voor elk geslaagd spel krijg je een zilveren kogel waarmee je uiteindelijk de strijd met Onnoval moet aangaan. Je inzet bestaat uit de 27 levens van de kinderen in de bus. Wie een spel verliest, raakt inzittenden kwijt. Dat klinkt alweer gruwelijker dan het is, want de kinderen lossen simpelweg op in het luchtledige.

De spelletjes zijn eenvoudig van opzet. Zo is 'De Stoel' een variant op het overbekende memory-spel. De bedoeling is zeven verschillende monsters samen te stellen uit evenzovele huiveringwekkende rompen, afstotelijke tronies en onmenselijke onderstellen. Misbaksels worden door de stoel, een grote leren fauteuil, met veel tevreden gesmak verslonden. Naast dit soort 'denk-spelletjes' biedt de cd-rom behendigheidsspelletjes: een per muis enigszins bestuurbare zombie zoekt zijn oog op het strand, met 'De Bouwdoos' zet je een geraamte als puzzel in elkaar.

De muziek en de geluidseffecten zijn goed, de graphics, gebaseerd op de oorspronkelijke illustraties van Camila Fialkowski, zijn sfeervol. Wie voor het eerst speelt, ontdekt allerlei details. Op het dashboard kun je de radio aanklikken en het licht uitdoen. Tijdens de spelletjes kun je Paul van Loon te hulp roepen. Hij komt aanzoeven in een soort ruimtecapsule en staat je terzijde met helaas weinig ter zake doende adviezen. Hij moet 'zijn vampier even uitlaten' of 'is te moe en kruipt weer in zijn kist'.

Bij spelletjes voor volwassenen als Day of the Tentacle of Tomb Raider, steken de griezelbus-games schril af. Kinderen die bedreven zijn op de computer, zullen zich met de cd-rom waarschijnlijk snel vervelen. Wie de twee niveaus onder de knie heeft, en om alle verspreide grappen heeft gelachen, zal de cd-rom voortaan laten liggen.

Hopelijk maakt Paul van Loon met zijn genootschap van griezelschrijvers gauw nog een cd-rom, maar dan een echt adventure. Met de griezelbus door een moeras, langs een verlaten kasteel en over een begraafplaats vol overwoekerde zerken bijvoorbeeld.

En dan uitstappen natuurlijk.