KIJKJE IN DE KELDER

Wijnexpert Lucette Faber neemt samen met taxateur Frank Jacobs een kijkje in de kelder van lezers. Deel 1 van deze serie: een 250 jaar oude kelder in Roermond.

Signalement

Afmetingen: ton-gewelf 2m20 hoog, oppervlakte 3x3m.

Indeling: 14 gemetselde nissen, 3 kleine en twee grote bovennissen

Ouderdom: 250 jaar

Temperatuur: 15 graden

Vochtigheidsgraad: 95%

Inhoud: 427 flessen, voornamelijk rood uit de jaren '70

Toppers: o.a. Château Lynch-Bages 1975 (ƒ 80), Bâtard-Montrachet 1964 (ƒ 100), Ch. de Sales 1962 (ƒ 60)

Tobbers: o.a. Château Latour 1965 (ƒ 75), Château d'Yquem 1956 (ƒ 400), Fleurie 1967, Zeller Schwarze Katz 1978

Geschatte veilingwaarde: ƒ 8065

Toppers en tobbers onder een ton-gewelf Het ruikt er naar oude kalk en stof. In de tweehonderdvijftig jaar oude kelder van het statige herenhuis in Roermond heeft altijd wijn gelegen - ook toen hij in de Tweede Wereldoorlog werd gebruikt als schuilplaats tijdens bombardementen. Er liggen flessen die teruggaan tot 1945, die de schoonvader van de huidige eigenares nog heeft gekocht. Het huis is vanaf de Franse tijd (begin 19de eeuw) altijd in het bezit van dezelfde familie geweest.

Gewapend met een looplamp gaan we de nissen langs, waarin een collectie overwegend rode wijnen ligt. De witte wijn is in de minderheid: een paar flessen Duitse Riesling uit de jaren '70, een verdwaald flesje bejaarde Muscadet, een enkele Elzas Gewürztraminer van Josmeyer uit 1976 - die overigens best heel spannend zou kunnen smaken omdat een goed bewaarde Gewürztraminer op latere leeftijd bijzondere aroma's kan ontwikkelen. De enkele witte 1964 Bâtard Montrachet ligt eenzaam tussen de rode Crozes-Hermitage uit 1985 en 1990 Tour Balet uit Canon Fronsac.

Klassieke Bordeaux zijn goed vertegenwoordigd in deze kelder, onder andere 1971 Boyd-Cantenac, 1955 Hautbages-Libéral, 1975 Maucaillou, 1970 Cantenac-Brown, 1970 Ch. Chenin (Pomerol). Daarnaast wat Bourgogne, zoals 1953 Chambolle-Musigny (een topper, ƒ 50) en Santenay uit 1988. Maar er zijn ook recentere aankopen te vinden: uit de jaren '90 is 1990 vrij goed vertegenwoordigd, met onder andere een Chassagne Montrachet en St. Emilion en Gevrey Chambertin. Iets bijzonders is een halve fles Ch. Fonbadet (Pauillac) uit 1945 (ƒ 75) in een Nederlandse botteling, een echt 'collectors' item.

De kelder bevat ook de nodige 'tobbers'. De zes flessen Ch. Latour uit 1965 behoren tot de probleemgevallen van deze kelder. Uit dit erg slechte jaar had zelfs een wijn van zo'n gerenommeerd château allang gedronken moeten zijn, evenals trouwens Moulin à Vent uit 1970 en Fleurie 1967: het zijn slechte jaren en Beaujolais-wijnen zijn niet gemaakt voor de lange termijn.

Wat deze kelder bijzonder maakt, is het grote aantal Nederlandse bottelingen. Vóór de jaren '80 was het heel gebruikelijk dat importeurs de wijnen van diverse châteaux en domeinen en vrac kochten, deze in de eigen kelder opvoedden en dan bottelden. Er kwam meestal een authentiek etiket op de fles met daarbij de vermelding van de Nederlandse importeur. Nederlandse bottelingen zijn vaak uitstekend, door het koele klimaat waarin de wijnen gedurende hun rijping verkeren. Deze kelder bevat tal van bottelingen van de huizen F. Onnes en Zoon (Groningen), Thooft en Van Vollenhoven (Rotterdam) en Gerard Rombouts (Maastricht). Door EG-bepalingen (verplichte château-botteling) is het aantal Nederlandse bottelingen van topwijnen nu nagenoeg nihil.

De extreem hoge vochtigheidsgraad in deze kelder is het gevolg van de constructie. Het voordeel hiervan is dat de kurken in uitstekende staat blijven, want ze krijgen de kans niet om uit te drogen en te krimpen, wat een nadelig effect heeft op de wijn. Een hoge vochtigheidsgraad is dan ook ideaal voor wijnen die bestemd zijn om lang te worden opgelegd, maar een ramp voor de etiketten. Veel etiketten in deze kelder zijn daardoor bedekt met een donzig laagje schimmel of een rand kalkafzetting. Zelfs de etiketten van de '90-ers zien eruit alsof ze al 30 jaar oud waren. Om dit te voorkomen kan men het beste de etiketten met haarlak bespuiten, of, nog beter maar meer werk, ze strak in huishoudfolie verpakken.

Advies: tachtig procent van deze kelder moet binnen twee jaar worden gedronken. Dankzij de voortreffelijke bewaaromstandigheden zal de kwaliteit van de oudere wijn maar heel langzaam achteruitgaan. De geschatte veilingwaarde van ƒ 8065 wordt voornamelijk bepaald door de enkele topwijnen in de collectie.