De terugkeer

Onweersbuien hebben de zomer verdreven. Nu wijzen de tekenen vooruit naar de herfst. Die is al begonnen in augustus, met de grote kersenboom die de tuin beheert naast het huis en die in het voorjaar als eerste in bloei staat. Twee jaar geleden was hij nog goed voor 35 kilo meikersen. Nu laat hij de van kleur verschoten bladeren zomaar los. Ze zeilen alle richtingen uit en komen voor een deel op het terras.

In de kruinen van de bomen steekt een nerveuze wind op. 's Nachts begint het te rommelen en te weerlichten. Dan komt de slagregen aandraven als het hoefgetrappel van een regiment cavalerie. De door twee maanden droogte verzengde grond slurpt het water op.

Het zijn allemaal tekenen van het onherroepelijke najaar, de omslag die hier 'la rentrée' wordt genoemd, de terugkeer. De gele schoolbussen rijden weer door het landschap, af en aan, naar en van de school in de bebouwde kom. En de laatste zomergasten verlaten de streek. Je ziet nauwelijks meer nummerborden uit andere departementen of uit het buitenland. De kentekennummers besluiten weer allemaal met het vertrouwde nummer '24' van de Dordogne. Zelfs wij, Simone en ik, betrappen ons op de gedachte dat we weer onder elkaar zijn. De krekels in de benedenwei zetten nog een week hun nachtconcert onder ons slaapkamerraam voort; daarna zwijgen ze.

In tegenstelling met deze tekenen sluiten enkele bedrijven in ons dorp, winkels en een restaurant, met op de deur de laconieke mededeling: 'Gesloten wegens jaarlijkse vakantie', als om aan te geven dat onze hun vertrek is. De post echter brengt wervende folders van de 'grand espaces', de grote supermarkten en winkelcentra bij de stad, die de vertrouwde vaste clientèle weer in het gareel willen brengen. Zij kondigen 'interessante rentrée-prijzen' aan en een restaurant belooft 'bijzondere rentrée-menu's voor uzelf en de kinderen'. Kortom, het is weer herfst.

Onder de herauten van het hernemend leven meldt zich ook de ACAT, de organisatie van handelaren en ambachtslieden in het kanton, die een uitnodiging stuurt voor de eerste bestuursvergadering. Nog niet zo lang geleden heb ik mij, door de wervende activiteiten van onze burgemeester, Dominique Bousquet, tot bestuurslid van deze vereniging laten benoemen. En dat als buitenlander zonder nering of ambacht, een buitenstaander in ruste. Maar nu kan ik er helemaal niet meer onderuit. Op de envelop staan mijn naam en mijn functie: “Mr. Gilbert Van Stygeren, Relation publique”. En de agenda vermeldt: Terugblik op de jaarlijkse Brocante. Dat is de braderie, een vrijmarkt die in het eerste weekend van augustus gehouden is. En ik ben benieuwd welke nieuwe gezichtspunten deze vergadering zal opleveren. En naar de kennismaking met de andere bestuursleden.