Stoïcijns

Waar is de dikke man van Jerry Springer gebleven? Vorige week vrijdag poogde de Amerikaanse talkshowgastheer op SBS6 een levende kwarttonner te redden. Die kon alleen nog maar op zijn ingezakte bed liggen en zijn vrouw moest hem omdraaien, want daar was hij zelf niet meer toe in staat. Een man in een kolossale zak van vet en huid. Hij kon alleen nog een sportbroekje met brede elastiek aan. De televisievariant op het aloude kermisnummer van Stella met de Vier Borsten.

Zijn voedsel bestond uit emmers Kentucky Fried Chicken met saus die zijn vrouw aansleepte. Zij was ook dik maar kon nog net lopen. Hij deed of hij door een natuurramp was getroffen. Vroeger was hij een populair sportheld op school. Op gegeven moment moet hij hebben besloten niet meer op te staan omdat het te veel moeite was. Zijn vrouw moet hem daarin hebben gesteund. Zijn vader was ook vervet sinds hij daar in huis was komen wonen. De oplossing - minder fast food - leek voor de hand te liggen, maar er waren kennelijk allerlei redenen om door te gaan. Springer liet deze gestrande walvis per vliegtuig naar een ziekenhuis in Florida vervoeren. Het vervolg weten we niet, want gisteren zagen we weer een klassieke bokswedstrijd tussen schoondochter en schoonmoeder, met terugduwende scheidsrechters, in vijf ronden.

Even verslavend als zo'n vetzak is de Clinton-sage. Gisteren was de day after de tv-orgie. Hoe loopt dit af? Wat was het effect van de verhoren van Clinton? Hij stijgt in de peilingen. En de verslaggevers gaan zelf op pad om te horen wat het volk denkt. Correspondent Gerard van der Wulp van het NOS-journaal peilt bijna altijd de reacties in Washington zelf, een luie gewoonte. Washington is een stad van doorgewinterde Democraten die Clinton altijd steunen en geen invloed hebben omdat het plaatselijke Congreslid wel mag praten maar niet mag stemmen. Wie authentieke Amerikaanse kiezers wil uithoren, moet zo snel mogelijk de hoofdstad verlaten.

De man van Netwerk vroeg de mening van een zwarte Washingtonse taxichauffeur en bezocht een paar ontbijtbars in de zwarte volkswijk. Goed om te ontdekken waarom de zwarten tot de harde kern van Clinton behoren, maar niet om veranderde meningen op te sporen. Gelukkig interviewde hij later nog een paar kiezers in de deelstaat Virginia en dat zou genoeg zijn geweest.

BBC World ging meteen naar een luxe winkelcentrum in de voorstad waar de standpunten nauwelijks waren verschoven. Een overtuigender illustratie van wat er leeft onder kiezers die ook echt gaan stemmen. Op CNN pruttelden deskundigen en politici na over al of geen meineed of misdaden van Clinton. Het is fantastisch dat dit allemaal in Amsterdam is te vergelijken, mits je je niet verlaat op de door de gemeente uitverkochte kabel.

Nova liet Clinton voor wie hij was en bezocht Sudan. Het hongerende zuiden van dat land heeft zoveel grotere problemen en zoveel kalmere mensen dan de VS. Een VN-rapport stelt het misbruik van de voedselhulp aan de kaak. Veel militairen eten ervan mee. Volgens S. Borren van de Nederlandse hulporganisatie Novib valt het niet gauw op te lossen. Wat moet je doen, niet meer helpen? Soms stelt de steun alleen de helper tevreden. Je komt er niet gauw uit.

Novib steunt illegale voedseltransporten naar het Nuba-gebergte midden in Sudan waar een heel volk wordt belegerd en honger lijdt. Borren vloog met een camerateam van Nova met zo'n vliegtuig mee over de vijandelijke linies. De 350.000 mensen die de bergen in zijn gevlucht, willen niet meedoen aan de gedwongen islamisering.

Opvallend was de stoïcijnse lijdzaamheid. Lachende vrouwen zongen en dansten. Zacht vertelden mannen over kinderen die stierven aan diarree. “Alles wat in ons vermogen ligt, doen we. Als het niet in ons vermogen ligt, is de dood het uiteindelijke resultaat”, zegt een verpleger. We zien te weinig van dergelijke beelden. Plotseling vroeg ik me af na al die sensatie van afgelopen dagen: waar is de misère van Kosovo gebleven?