Doping-expert: dood Griffith was te voorzien

LOS ANGELES/KEULEN, 23 SEPT. Een vermaard dopingexpert brengt de dood van atlete Florence Griffith-Joyner in verband met het gebruik van stimulerende middelen. Prof. dr. Werner Franke uit Keulen vraagt de justitie van Los Angeles sectie te laten verrichten en een gerechtelijk onderzoek te starten.

“Haar dood was te voorzien”, aldus moleculair bioloog Franke. Hij vergelijkt de fysieke toestand van olympisch kampioene en wereldrecordhoudster Griffith-Joyner met die van Ralf Reichenbach. De Berlijnse kogelstoter stierf in februari aan een hartinfarct. “De 47-jarige Reichenbach had het zwakke hart van een tachtigjarige” schreef het weekblad Der Spiegel.

Griffith-Joyner overleed maandag op 38-jarige leeftijd, vermoedelijk aan een hartstilstand. De atlete die de wereld in 1988 shockeerde met haar wereldrecords op de 100 (10,49 seconden) en 200 meter (21,34) had al langer problemen met haar hart. Volgens Franke zonder twijfel een gevolg van het gebruik van anabolica en groeihormonen. Over de precieze doodsoorzaak, na autopsie, is nog niets bekend. Volgens betrokkenen kan het onderzoek nog dagen of zelfs weken duren.

Voormalig collegasprintsters Marita Koch en Katrin Krabbe wezen de uitspraken van Franke van de hand. “Hij trekt voorbarige conclusies. Het is niet uitgesloten dat de dood van Griffith-Joyner is veroorzaakt door de topsport of het gebrek aan aftrainen.”

“Justitie moet de dossiers van de betrokken artsen openen”, vindt Franke. Van Robert Kerr in dit geval, sportarts van Griffith-Joyner. Jacques Piasenta, coach van Europees kampioene Christine Arron, was tussen '84 en '87 verbonden aan de Universiteit van Los Angeles (UCLA). “Ik zag haar trainen met andere atletes. Voor mij was ze een goede sprinter, geen opvallende sprinter. Het genetische potentieel van bijvoorbeeld Marion Jones of Marie-Jo Perec bezat ze niet.”

Een jaar later zag Piasenta de Amerikaanse terug. “Ik was geshockeerd. Fysiek was ze een compleet andere vrouw. Ze liep tijden die niet zouden misstaan in de estafette bij de mannen. Het was verrassend en verontrustend, en bovenal verdacht. De geruchten over dopinggebruik zijn daarna nooit meer verstomd.” Maar bewijs was er niet. Ze werd in 1988 elf keer gecontroleerd en nooit positief bevonden.

Lorna Boothe zegt de geruchten te kunnen hardmaken. De 43-jarige teammanager van de Britse atletiekbond was in de jaren tachtig een van de trainingspartners van Griffith-Joyner. “Ik was compleet verrast door de progressie die Flo-Jo opeens maakte”, laat ze optekenen in de Evening Standard. “In '87 kwam ik in aanraking met een verpleegster uit een Californisch ziekenhuis die mij vertelde dat Flo-Jo daar regelmatig behandeld werd met anabole steroiden en testosteron.” (Reuters, SID)