So what, Leo?

Zij gunden elkaar geen blik en ze gaven elkaar geen hand. Aldus gingen de Nederlanders van middelbare leeftijd Van Gaal en Hiddink, beiden coach van een Spaanse voetbalgrootmacht, afgelopen weekeinde met elkaar om. Het is verbijsterend hoe kinderachtig deze toch niet onbenullige mannen kunnen doen.

Vooral van Louis van Gaal heb ik altijd gedacht dat hij een onafhankelijk denker was. Maar als Spanjaarden en Catalanen tegen elkaar opstaan gelijk glazenwassers tegen de ramen, dan kan een ooit nuchtere Noord-Hollander blijkbaar net zo verknipt reageren als een - eveneens van huis uit koele - Achterhoeker. Moeten ze zo infantiel doen van hun respectievelijke voorzitters of zijn ze besmet geraakt door de haatgevoelens die in Barcelona en Madrid tussen de supporters leven?

Bij ons was het ook vroeger vaak emotioneel tussen Ajax en Feyenoord en leek het er wel op dat beide clubs elkaar het licht in de ogen niet gunden. Maar men lachte als publiek toch voornamelijk om de creatie van de acteur Ton van Duinhoven als 'portier Crooswijk', die de naam van die Amsterdamse club niet door zijn strot kon krijgen.

Toen ik dezer dagen Leo Beenhakker in een bewogen betoog bezig hoorde over zijn omgang met de moeilijke, maar getalenteerde Feyenoorder Cruz, leek de coach uitstekend op dreef. En hij deed een boekje open aangaande zijn psychologische kwaliteiten.

Maar even verder in het gesprek sloeg Beenhakker naar mijn smaak de plank geweldig mis. Het ging over de voorlopige vrijspraak van Jean-Paul van Gastel, die beschuldigd was van het gratis verstrekken van een elleboogstoot richting Fortunees Hamming. Hoewel Van Gastel in eerste instantie werd vrijgesproken, liet Beenhakker merken uit te gaan van de schuld van zijn aanvoerder. Niettemin was hij verontwaardigd over de zaak vanwege een heel merkwaardige reden. Hij deelde mee dat acht camera's meer zien dan een of twee en dat zijn club, naast Ajax en PSV, veel vaker groot aangepakt op de beeldbuis verschijnt dan de mindere goden. So what, Leo? Je bent in overtreding of je bent het niet. Het gaat om de overtreding, niet om de pakkans. Als je vindt dat je captain fout zat, moet je je royaal opstellen en niet duimen voor diens ontsnapping - hoewel dat menselijke trekjes heeft.

Ik heb ooit een behandeling van de tuchtcommissie bijgewoond. Twee spelers, Dick Advocaat en Piet Keizer, moesten voor de commissieleden demonstreren hoe hun duel om de bal verlopen was. Zelden heb ik voetballers zo ijverig bezig gezien hun zogenaamde onschuld te bewijzen. Het had iets komisch. En de commissieheren zagen geen kans erdoorheen te prikken, op een vroegere keeper van EDO na, Joop Wille, die flink tegenspartelde toen de heren spelers hem en zijn collega's het bos instuurden.

Wie Hamming heeft zien kronkelen over het gras, met de handen voor het gezicht, moet de indruk hebben gekregen van een pijnlijke blessure als gevolg van die elleboogstoot, en die moet zeer verbaasd zijn geweest toen hij las dat Hamming geen klacht tegen de dader heeft ingediend. De wereld deugt niet, dus ga je dan veronderstellen dat het uitblijven van Hammings klacht te maken zou kunnen hebben met de verregaande gedachte dat hij solliciteert naar een werknemerspositie bij Feyenoord. En dat het dan een beetje zou kunnen helpen als hij het tegengestelde van de rol van matennaaier op zich neemt. Is dat boosaardig gedacht? Een beetje wel, maar in de buurt van een slangenkuil heeft naïviteit weinig zin.