Smulders behaalt in Duitsland eerste overwinning na verblijf in cel; Bajes leerschool voor 'Fast Eddy'

Na een jaar vol ellende, waarin hij onder meer in de cel belandde, keerde Fast Eddy Smulders (35) zaterdag terug in de boksring. Zelfbewuster dan ooit tevoren. “Ik vertrouw niemand meer.”

OBERHAUSEN, 21 SEPT. Het heeft even geduurd, maar eindelijk is het dan zover: Eddy Smulders is volwassen. Hennie Thoonen wilde het zaterdag wel van de daken schreeuwen. “Het verblijf in de cel heeft ons Eddy goed gedaan”, beweerde de markante trainer-coach op luide toon. “Hij is sterker geworden, zelfstandiger vooral. 't Is een vent geworden die niet meer met zich laat sollen.”

Oude tijden herleefden zaterdag aan de rand van Oberhausen, waar Smulders na een afwezigheid van twaalf maanden zijn verwoestende stootkracht weer eens mocht demonstreren. Op zijn beurt mocht Thoonen, een man met het hart op de tong, naderhand als vanouds de zegeningen van zijn pupil bewieroken. Hoewel: “Eddy ken het, echt waar. Hij is zo sterk als een beer. Alleen laat hij het nog te weinig zien.”

Ter illustratie wees Thoonen op het duel tegen Tim Johnson, die zaterdag al na 45 seconden moest capituleren. Met twee mokerslagen op de lever stuurde Smulders de 30-jarige Amerikaan naar de grond. Het kunststukje in het ultramoderne sportpaleis Arena leverde de bokser uit Eindhoven een daverend applaus op en een zoen van zijn hoogblonde vriendin. Maar wat bitste Thoonen na afloop in de kleedkamer? “Je had hem al na één keer moeten neerleggen.”

Smulders incasseerde de verbale plaagstoot op de van hem bekende wijze, laconiek en gelaten. Hoewel de 35-jarige Brabander beweert dat hij “een ander mens” is na zijn kennismaking met het gevang, heeft de voormalige Europees kampioen in het halfzwaargewicht de schuchterheid nog steeds niet van zich afgeworpen. Desondanks verklaarde hij zaterdag na zijn zege op Johnson zelfbewuster te zijn dan ooit tevoren. “Ik vertrouw niemand meer, behalve mezelf.”

Twaalf maanden geleden leek het voorgoed gedaan met de sportieve loopbaan van de oud-kickbokser. In een tot boksarena omgebouwde ijshockeyhal in Aken spatte zijn droom op de wereldtitel uiteen. Lou del Valle, een ex-bajesklant uit New York, joeg Smulders van links naar rechts in het duel om de vacante titel van de prestigieuze World Boxing Association. Halverwege de achtste ronde staakte de scheidsrechter de partij waarin Fast Eddy slechts lucht wist te verplaatsen.

Smulders was ontroostbaar na de tweede nederlaag uit zijn loopbaan, die inmiddels 36 partijen omspande. Hij nam de wijk naar Spanje en deed “zo'n beetje alles wat onze lieve heer verboden heeft”, zoals hij zich zaterdag herinnerde. Zijn naam dook nog slechts op in rechtbankverslagen. Als de 'voormalige profbokser Eddy S.' die hardhandig afrekende met de inbreker die het had gewaagd zijn moeder lastig te vallen.

Voor dat vergrijp werd Smulders begin dit jaar vrijgesproken wegens gebrek aan bewijs. Kort daarop kwam hij echter opnieuw in aanraking met de rechterlijke macht. Ditmaal op verdenking van heling van een partij gestolen sigaretten met een geschatte straatwaarde van drie miljoen gulden. Na een voorarrest van vijf weken kwam hij “om persoonlijke redenen” begin april weer op vrije voeten.

Smulders houdt vol dat hij onschuldig is. Hij beweert het slachtoffer te zijn van zijn eigen naïviteit. Dat zou niet de eerste keer zijn, want wie de levensloop van Smulders overziet, waant zich in een smeuïge streekroman waarin de Brabander telkens de rol van schlemiel vertolkt. Maar dat is, zoals Smulders zaterdagavond benadrukte, voorgoed verleden tijd. “Ze kunnen me vragen wat ze willen, ik doe niets meer voor een ander.”

Al was het maar omdat het verblijf in de cel hem zwaar viel. “Iedereen valt af in de cel, ik kwam zes kilo aan. Als ik op het toilet zat en ik keek naar beneden, voelde ik me schuldig. Ik ben een sportman in hart en nieren, maar van die cipiers kreeg ik geen centimeter ruimte. Om toch maar in beweging te blijven stond ik een beetje mee te springen als er voetbal op tv was.”

Of Smulders voorgoed verlost is van justitie is nog maar de vraag. Het onderzoek naar de omvangrijke zwendel loopt nog. Bovendien hangt hem nog een gerechtelijke procedure boven het hoofd nadat hij zijn manager Henk Rühling vorige maand in een vraaggesprek met het weekblad Nieuwe Revu onder meer betichtte van diefstal. De bejaarde bokspromotor uit Zandvoort - “Een grote rat”, aldus Smulders in het bewuste interview - pikte de beledigingen niet en diende een klacht in wegens smaad.

Minstens zo opmerkelijk als Smulders' vermeende gedaanteverwisseling is de metamorfose die Thoonen heeft ondergaan. Woest was de oud-stratenmaker een jaar geleden nadat Smulders zich gewillig van het canvas had laten slaan door Del Valle. Nee, met 'ons Eddy' wilde hij “nooit, maar dan ook nooit” meer iets te maken hebben. “Als hij het nog een keer waagt om bij mij aan te bellen, schiet hem van mijn erf.”

Zaterdag sprak Thoonen in vleiende woorden over zijn pupil, met wie hij dit voorjaar de vrede tekende. “Eddy is een goeie jongen. Ik beschouw hem als mijn zoon. Op zo iemand kan ik niet lang kwaad blijven.” Eddy is bovendien Eddy niet meer, volgens Thoonen. “Twee keer per dag traint hij alsof z'n leven ervan af hangt. Dat was vroeger wel anders. Toen kwam hij niet om zes uur, maar om kwart over zes.”

Smulders heeft zijn zinnen gezet op de wereldtitel. Binnen twee jaar wil hij dat doel realiseren. “Nog twee of drie partijen en ik ben er weer helemaal klaar voor.” Vrijdag staat in Den Haag alweer zijn tweede voorstelling op het programma.

Thoonen twijfelt niet aan het welslagen van Smulders' missie. “Als ik zie hoe ons Eddy eruit is gekomen, dan zou iedereen een tijdje in de cel mogen doorbrengen. Een prima leerschool.”

Het laconieke commentaar van Smulders: “Ach, je leert er vooral dat je er niet wil terugkomen.”