Voor de kleinkinderen

Nog even terug naar de wereldkampioenschappen in Lille van begin deze maand. Hoewel de resultaten van de Nederlandse afvaardiging als geheel enigszins tegenvielen, konden er wel af en toe fraaie staaltjes bridge van vaderlandse makelij worden genoteerd. Wat te denken bijvoorbeeld van de geweldige stunt die Ricco van Prooijen uithaalde op een hand uit het parentoernooi? Het jeugdige kernploeglid uit Schiedam toonde ermee aan dat hij naast techniek en verbeeldingskracht, over een behoorlijk dosis lef beschikt. Dat geeft in ieder geval hoop voor een volgend WK.

Zuid gever Noord Allen kw. ♠ 952 ♡ V53 ♦ 64 ♣ HV1062West Oost ♠ HV10 ♠ A8743 ♡ 1082 ♡ 9764 ♦ H1072 ♦ B8 ♣ AB3 ♣ 98Zuid ♠ B6 ♡ AHB ♦ AV953 ♣ 754 Via het simpele 1SA - 3SA (!) was zuid, Ricco van Prooijen, leider geworden in een schier onmogelijk contract. Noords hyperagressieve 3SA viel voornamelijk te verklaren uit het wanhoopsoffensief dat het paar Van Prooijen en De Wijs had ingezet om alsnog een finaleplaats te bemachtigen in het open parentoernooi. Met open kaarten is te zien dat OW in 3SA de downslagen maar voor het oprapen hebben. Na een schoppenstart is het al gelijk gebeurd. West kwam echter uit met ♦2. Oost blokte met de boer en zuid nam doelbewust met het aas (!), een manoeuvre om de tegenstanders zand in de ogen te strooien. De leider speelde klaveren naar de vrouw, ging met een hoge harten terug naar zijn hand en speelde weer klaveren op voor de boer en de heer op tafel. De derde klaveren was voor het aas van west, terwijl oost een harten afgooide. West, die er van overtuigd was dat zijn partner in het bezit was van ♦V, speelde ♦H en ruiten na.

Zijn schwindel in de ruiten leverde de leider elf slagen op: vier in ruiten, vier in klaveren en drie in harten. Plus 660 was zo'n beetje de laatste score die je op dit spel mocht verwachten en betekende uiteraard de volle top. In het volgende millennium zal Ricco van Prooijen dit spel nog wel eens in geuren en kleuren aan zijn kleinkinderen verhalen, temeer daar OW tegenstanders van formaat waren: Peter Boyd en Steve Robinson, Amerikanen die in 1986 de Bermuda Bowl hadden gewonnen.

Verleden week werd in Utrecht het Nobel Van Dijk & Partners Individueel Kampioenschap van Nederland gehouden. De formule van dit NK is op zich interessant. De beste spelers van ons land spelen allemaal twee spellen met en tegen elkaar. Desondanks viel de belangstelling niet mee. Een aantal coryfeeën lieten het toernooi links liggen wegens verplichtingen elders. De winnaar, Louk Verhees, zal het allemaal een zorg zijn geweest: hij hield de rest van het veld op een comfortabele achterstand van liefst vier procent. Afspeeltechniek hoef je hem niet te leren. Dit spel (kwartslag gedraaid) wikkelde hij af alsof hij met glazen kaarten speelde:

Noord gever Noord OW kw. ♠ AV63 ♡ H3 ♦ 874 ♣ VB73West Oost ♠ 875 ♠ H1094 ♡ A1092 ♡ V84 ♦ B2 ♦ V10965 ♣ 8542 ♣ HZuid ♠ B2 ♡ B765 ♦ AH3 ♣ A1096 West Noord Oost Zuid Verhees 1♣ pas 1♡ pas 1♠ pas 3SA pas pas pas

Lekker praktisch geboden door zuid, Louk Verhees. West startte met een kleine schoppen, die via de negen doorliep naar de boer van de leider. In slag twee speelde Verhees onmiddellijk harten naar de heer om vervolgens door te gaan met vier rondjes klaveren. Hierop gooide oost twee ruiten en een harten af. De leider vervolgde met een kleine harten voor de inmiddels secce vrouw en nam de nagespeelde ruiten met het aas. Verhees incasseerde ook ♦H en bracht oost met de derde ruiten aan slag. Deze had niet anders dan schoppen over en was gedwongen in de schoppenvork van tafel te spelen. De verdediging kreeg uiteindelijk nog een schoppenslag, maar 3SA +1 leverde Verhees een score op van negentig procent. Oost had de overslag kunnen tegenhouden door ♡V bezet te houden en een schoppen meer af te gooien.