Column

Open microfoons

Cor Suijk heeft van Otto Frank de laatste vijf ontbrekende pagina's van Anne's dagboek in bewaring gekregen en zoekt een sponsor om ze uit te brengen... Anne Frank met shirtreclame. Misschien is het iets voor Krupp of Volkswagen. Ik hoop dat er hier op aarde een of andere onzichtbare microfoon openstaat en dat de familie Frank het boven in de hemel allemaal goed kan horen. Misschien duiken ze weer onder.

De open micro bij Claus en Trix was natuurlijk het leukste. Ik vond de manier waarop ze haar man opdracht gaf iets aan zijn haar te doen zo zoet. Je haar... je haar... aai even over je haar. Het is trouwens het enige wat ik van deze Prinsjesdag onthouden heb. Het achterhaalde abracadabra van de troonrede is gewoon zielig, de van genot bijna ontploffende miljoenennota geloof ik wel en al die randdebiele Libelle-lezeressen, die langs de route op Trix in de koets staan te wachten mogen wat mij betreft volgend jaar best doodgereden worden. Door wie? Wil ik wel doen. Krijgen we wat ruimte voor vluchtelingen, asielzoekers en andere ontheemden.

Ik vond het wel heel jammer dat die lieve Claus zijn vrouw niet onmiddellijk van repliek diende. Toen zij iets over zijn haar zei had hij natuurlijk heel ad rem moeten antwoorden: 'Ach mens, kijk naar dat stompzinnige deksel op je eigen hoofd.' Dan hadden we wat te lachen gehad. Niets is leuker dan een iets te vroeg geopende micro. Helemaal heerlijk was het geweest als Claus haar nog even snel een mopje had verteld. Een geintje in de trant van: 'De eerste Viagrababy is geboren en kon meteen staan.' Dan krijg je daarna een hele andere troonrede.

Openstaande microfoons zijn heerlijk. In de jaren vijftig is er nog eens een man bij de radio ontslagen omdat hij tien minuten na de dagsluiting en het Wilhelmus zei: 'Zo, nu kunnen ze allemaal de kolere krijgen.' Er waren nog wat luisteraars die hun toestel aan hadden staan... Is het een idee om in Zwanenburg per ongeluk expres een micro open te zetten en het speakertje in de Tweede Kamer op te hangen? Misschien begrijpen ze daar dan eindelijk het Schipholprobleem.

Zelf speel ik altijd met een zendermicrofoon en die wordt mij steevast een paar minuten voor aanvang van de voorstelling opgespeld. In de twintig jaar dat ik optreed, is het een keer gebeurd dat hij nog open stond en het voltallige publiek mij kon horen pissen, rochelen, mijn neus ophalen en tot slot hoorde men wat ik van de plaatselijke theaterdirecteur vond. Ik ben in dat theater nooit meer teruggeweest.

Zelf ben ik een verwoed radioluisteraar en hoor heel veel mensen in micro's praten die niet per ongeluk open staan, maar expres. Het is dan juist de bedoeling dat wij horen wat zij zeggen. Zo mocht gisteren bij de VPRO een fabrikant van hondenijs zijn waar aanprijzen. Vooral in de warme maanden was het een hit geweest. Hij werkt nu aan paarden- en poezenijs. De konijnen blijven voorlopig van deze lekkernij verstoken. Vorige week hoorde ik in een ander programma een man praten over het goudvissenopvangprobleem van de gedetineerden. Dus als iemand door de politie van huis wordt gehaald met de bedoeling een jaar of wat in de Bijlmerbajes door te brengen, wat doen we dan met gupje, Flappie en Wodan de Pitbull? Of we er wel eens over nagedacht hadden hoeveel pijn wij deze dieren deden? Ja, ja het is wat mensen!!

Ook stonden de micro's afgelopen week wijd open voor alle huilende tuinders en snikkende kastomatenplanters. Terecht. Meer dan driehonderd miljoen schade. Heel anders is het in Bangladesh. Daar is de wateroverlast vijftig keer erger, maar de schade tien keer kleiner. Bij hun zit namelijk helemaal geen vreten in de grond. Dus zij hebben weer mazzel.

Wat had Claus daar graag iets over gezegd, maar hij moet te allen tijde de micro in de gaten houden. Mag nooit zeggen wat hij echt vindt.

Al nagedacht over de open micro bij Billy en Hilly? 'Je gulp... je gulp... je gulp staat open!'