Veranderd in een hond

Wolf Erlbruch: Leonard. Uit het Duits vertaald door Jacques Dohmen. Querido, ƒ 29,90

Leonard is een heel klein papieren kereltje. Hij heeft lang piekhaar van geel kleurpotlood en hij is uitgeknipt uit bruin pakpapier. Zijn vader en moeder zijn ook uitgeknipt en oma ook. Plus alle meubeltjes, het stokbrood, een winkelwagentje, de bakker en, vooral, alle honden. Om die laatste gaat het.

Leonard is namelijk een honden-freak. Hij tekent er elke dag wel vijfentwintig. Allemaal heel gevaarlijke. Hij speelt zelf voor hond. Hij blaft. Hij laat zijn oma voor hond spelen. Maar... 'als ze ook maar het allerkleinste liefste hondje tegenkwamen, dan was het met Leonards lef gedaan. Dan was hij bang.' Oei.

De bange Leonard is helemaal boven in zijn moeder geklommen, met zo'n vaart dat de plasticzak met visjes gescheurd is. Het hondje is klein. En lief. Waarschijnlijk.

Wolf Erlbruchs nieuwste prentenboek, eenvoudigweg Leonard geheten, is net als zijn vorige prentenboeken (vooral Mevrouw Meijer, de merel) een heerlijk prentenboek. Het is voor tamelijk kleine kinderen en het beste is eruit voor te lezen want het is ongehoord humeurverbeterend, zelfs als er al niets mis was met het humeur.

Toch kent het ook zijn tragische passages. Bijvoorbeeld de episode als Leonard in een hond is veranderd. Een heel grote lobbesachtige hond. Zijn ouders huilen elke keer als ze erover vertellen. Ze staan dan in precies dezelfde houding en houden op dezelfde manier een zakdoek voor hun rechteroog en van alletwee zijn de schouders iets gekromd. De postbode kijkt ze vol ongeloof aan. Het is ook een raar verhaal. Een heel klein jongetje dat zomaar in een enorme hond verandert.

De enige die enige invloed op de gang van zaken kan uitoefenen is iemand uit een andere wereld. Een wereld waarin men niet uitgeknipt is maar direct op het papier zweeft. Een fee.

Veel kunnen we er natuurlijk niet over verklappen. Maar het komt goed met Leonard. En als ik die fee eens tegenkom, als ik zelf eens een keer uitgeknipt raak, dan weet ik wel wat voor wens ik ga doen. Dat Wolf Erlbruch nog zo'n paar - maar nee, over wensen moet je zwijgen.