Kuitert 3

Kuiterts ontdekkingen zijn misschien opzienbarend voor het kerkvolk van Zwartkerkeroudeveensebroek en misschien is hij de daad heersende tijdgeest wel 'een stapje' voor, maar dat rechtvaardigt toch niet de overdreven aandacht die Kuitert ook buiten de 'Bible-belt' geniet.

Kuitert verbaast zich, een beetje uiteraard, dat hij niet gestenigd werd door de 'heel gewone Drenten' van Hoogeveen, toen hij 'zonder blad voor de mond' zijn verhaal vertelde. En hij concludeert daaruit dat 'de mensen' verder zijn dan 'de kerk' beseft.

Kuitert beseft niet dat die vooruitgang van 'de mensen' niet te danken is aan 'de kerk' en aan theologen als hijzelf, die na drie ronden achterstand te hebben opgelopen, zich alsnog verbeelden dat ze voorop lopen.

Hij erkent nergens ruiterlijk dat die vooruitgang is bevochten in een harde strijd tegen 'de kerk' en het christendom, waarbij de theologen het 'bewijsmateriaal' leverden voor de veroordeling van de verdedigers van het vrije onderzoek en de vrije geest.

Nergens toont Kuitert zich ook maar enigszins verplicht aan die mensen. Daarom is de theoloog voor mij slechts een handige bliksem, die oude feiten voor zijn goedgelovige doelgroep als eigen vondsten, hypervrijzinnige uitspraken, ja zelfs als een eigen herziening van de christelijke leer weet voor te toveren.