Kuitert 1

Sinds een paar eeuwen verkeert menigeen, net als de theoloog Kuitert (Boeken, 11 september), in de veronderstelling dat kritische zin de kroon is op het menselijk verstand. In de tijd van Paulus, Johannes, Origenes, Athanasius en Augustinus was kritische zin verweven met andere vermogens, zoals vindingrijkheid, bewondering, geestdrift en met het vermogen om taal tot eerbiedwaardige hoogten te verheffen. Mensen die hun geest niet lieten verlammen door kritische aandriften zagen in Jezus van Nazareth de menswording van Gods woord, de Messias die een keerpunt belichaamde in de geschiedenis van de wereld.

Kuitert laat zich de knol Jezus niet voor een citroen verkopen. Lichtgevende theologen en schrijvers worden door hem op hun plaats gezet als dogmatici die er belang bij hadden de ware proporties uit het oog te verliezen. In deze merkwaardige tijden acht een landelijke krant het niet misplaatst een man als Kuitert een bladzijde lang de ruimte te geven om de wereld te vermalen tot zijn eigen veel te bescheiden maat.