Van Everdingen

Midden jaren dertig zongen wij op onze Twentse HBS een half dialectische versie die voor zeer onfatsoenlijk gold. Het ging over een dialoog tussen een juffrouw Fikkert en een buurvrouw.

B: “Hör es effe juffrouw Fikkert wat hef oewne man nen dikkert!!” F: “Here God, hoo weet ie dat???” B: “'k Heb em zölf in d'hâân'n ehad. Toen hee lest es stun te pissen Wol ik mie es vergewisse; Here God, ik schrok mie dood Wat hef oewne man een... Bloemkool (en plotseling overgaand in het ABN, vanwege het rijm) Geef mij maar bloemkool Want bloemkool lust ik toch zo graag Dat borrelt lekker in m'n maag... etcetera. (De dialectische versie is weer minder netjes) Gef mie maar bloemkool Want bloemkool zee ik toch zo geern Tweemaol oop't ceurstuk van nen deern... etcetera.