Medische fout of complicatie?

Van harte juich ik alle initiatieven toe, die bijdragen aan meer openheid over 'fouten' van officiële instanties - en nog meer jegens de patiënt zelf: niet na uitgebreide procedures, maar direct en zo eerlijk mogelijk. Dit voorkomt veel verdriet en frustraties bij patiënt en arts. Bovendien kan dit de kwaliteit van handelen van de arts positief beïnvloeden en verbeteren.

Grote moeilijkheid hierbij is echter hoe fout van complicatie te onderscheiden, en hoe stel je vast dat 'iemand meer fouten maakt dan gemiddeld.' Recentelijk is Brits onderzoek uitgevoerd onder hartchirurgen naar sterfte onder de door hen geopereerde patiënten. Een hartchirurg kwam daaruit naar voren met een hoog percentage sterfgevallen.

Nauwkeuriger onderzoek wees echter uit dat deze hartchirurg een goede reputatie had, waardoor veel moeilijke gevallen naar hem werden verwezen: dit verklaarde het hoge sterftecijfer.

Deze chirurg had gemakkelijk het slachtoffer kunnen worden van de beoogde zwarte lijst van mr. Engelgeer (NRC Handelsblad, 12 september) met alle verschrikkelijke gevolgen van dien: voor de arts, maar ook door ten onrechte vertrouwen bij patiënten weg te nemen.

In Nederland bestaat een steeds beter functionerend klachtenregistratiesysteem: iedereen kan klagen, en elke klacht wordt door een onafhankelijke klachtencommissie behandeld.

Echter, de in dit artikel gesuggereerde conspiracy of silence onder artsen inzake fouten, maakt het absoluut noodzakelijk om een betrouwbaar onderzoek te verrichten naar de praktijk van het melden van fouten en complicaties door artsen, en naar de onafhankelijkheid van klachtencommissies.