Kitti's Bat

Tijdens de inwerkdagen voor nieuwe reisbegeleiders ontmoette ik een meisje dat ik direct begeerde. Lieke sprak mij aan omdat zij ook naar Thailand zou gaan. Binnen twee zinnen hadden we het over de orang pendek, een mythische mensaap waarnaar zij voor haar studie antropologie afstudeeronderzoek op Sumatra had gedaan. Niet alleen onze biologische belangstelling bleken wij te delen. We spraken af dat ik een paar dagen met haar groep mee zou reizen naar de River Kwai, nadat ik mijn eigen klanten op Bangkok Airport had uitgezwaaid.

Het viel me tegen dat ik een kamer moest delen met haar Thaise gids, Mister Teera, een zware alcoholist die als bagage tien flessen whisky met zich meezeulde. Lieke werd bovendien geleefd door de groep. Voor mij had Lieke geen tijd, voor biologische conversaties evenmin. Terwijl juist over het gebied langs de River Kwai veel natuurhistorische spookverhalen de ronde doen. Er schijnen schildpadden met zes poten voor te komen, en de tua yai, een grote harige aap die er genoegen in schept 's nachts mensen te wurgen, zou zich eveneens in het oerbos verschuilen.

Beide monsters zijn er nooit gezien. Kitti's Bat daarentegen wel. Het is de kleinste vleermuis ter wereld, zo groot als een vette mot. Doodmoe door de groep en het dronkemansgelal van Mister Teera, heb ik mij om middernacht teruggetrokken op een houten vlonder over de Kwai in de hoop een Kitti's te zien. Zoals met ieder beest moet je weten waar je naar moet kijken. Het duurde zeker een half uur voordat ik de eerste te pakken had - ze zijn razendsnel en schieten net boven de boomlijn voorbij. Nadat ik voor alle zekerheid een tweede had gespot, ben ik naar Lieke toegegaan en heb in haar oor gefluisterd 'ze zijn er'.

Toen heb ik het genoegen gesmaakt Lieke voor het eerst in drie dagen de groep aan zijn lot te zien overlaten. Onder de stralende sterren lagen we ruggelings naast elkaar op de vlonder over de Kwai - en het eerste half uur klapwiekten alleen dikke vruchtenetende vleermuizen voorbij, hun buiken opgezwollen door het gistende fruit. Net toen ik mij een biologische charlatan begon te voelen, zwenkte een Kitti's voorbij. Wild van verrukking greep Lieke mijn hand; zo hebben we tien minuten naar de sterren en de kleinste vleermuis ter wereld liggen kijken. Ik realiseerde me dat ik Lieke's vredige ademhaling ook graag in een veren bed naast me zou horen, in plaats van op een bamboe vlonder. Inmiddels ben ik terug in Nederland. Lieke zit nog in Thailand, onbereikbaar doordat zij de ene na de andere groep door hun vakantie heensleept. Maar Kitti's Bat ben ik eeuwig dankbaar.