...LEVE DE PRINS!

Dat 'Leve de Koningin!' is geïntroduceerd in 1897 door de toenmalige deken van de Tweede Kamer, het lid Donner, zo schrijft de staatsrechtgeleerde Van Raalte in een monogram over de Verenigde Vergadering, waaraan een aantal van de hier weergegeven historische gegevens zijn ontleend. Aanleiding destijds was de verschijning in de Ridderzaal van de toen nog minderjarige koningin Wilhelmina naast haar moeder, de koningin-regentes. Na het vertrek van Donner namen andere afgevaardigden zijn initiatief over. Zij vergewisten zich wel vooraf van toestemming. Behalve in 1929: toen riep het Kamerlid Van Rappard nadat het 'Leve de Koningin!' had geklonken een 'Leve de Prinses!' Waarna zijn collega Heemskerk nog een 'Leve de Prins!' liet klinken. Sinds 1946 houdt de vergadervoorzitter het initiatief aan zichzelf.

Hoewel verscheidene Kamerleden dus vraagtekens zetten bij de koninklijke pracht en praal, ziet geen van hen reden voor actiever verzet.

Dat is wel eens anders geweest. Lees het Algemeen Handelsblad van 20 september 1932 over de twee toenmalige communistische Kamerleden, Wijnkoop en De Visser. “Terstond nadat de Troonrede was uitgesproken sprong dit tweetal van hun zetels op, trachtende iets in te roepen tegen de door gans de Vergadering als gebruikelijk aangeheven kreet 'Leve de Koningin!'. Telkens als zij hun pogingen herhaalden, begon het gejuich voor het staatshoofd opnieuw en tenslotte - ongekend feit bij de opening der Staten-Generaal, hief de zaal het ook door verschillende Ministers meegezongen Wilhelmus aan.”

Bij een volgende ordeverstoring, twee jaar later, had de voorzitter al vooraf rechercheurs in hun buurt geposteerd. De communisten werden met harde hand verwijderd.