Alsof ondernemers debiel zijn

Televisiereclame is de laatste tijd niet zelden smaakvol en geestig. De ergste huisvrouwendialoogjes zijn verdwenen en we hebben nu dus tijd voor een aanpalende ergernisfactor: reclame op de radio.

De laatste tijd is in de ochtend bijna alle radioreclame gericht op een beperkt publiek, namelijk ondernemers achter het stuur van hun auto. De ondernemer is in radiospotjes nogal vaak een meneer met een heftige aardappel in de keel, als in de ABN-Amro-reclame: “Als u hier meer over wilt weten, en dat wilt u...”, Anders begrijpen wij niet dat het hier een zakenman betreft. De ondernemer wordt aangesproken alsof zij zwakbegaafd is, veelal in hoorspelletjes van wasmiddelenniveau.

Opgewonden mannenstem: “Attaque, attaque!” Verbaasde stem: “Wat doe je?” Opgewonden stem: “Ik val de markt aan!” Verbaasde stem: “Maar we hebben al een marktleider.”

Deze conversatie wordt uitgezonden om u computers van het merk Toshiba te doen kopen. De genoemde boodschappen zijn al even niet meer te horen, maar teksten waarin, als bij Toshiba, de logica ver te zoeken is zijn er genoeg.

“We kunnen multidigitale diensten leveren, 24 uur per dag, 7 dagen per week. We kunnen multidrukken, multikopi¨eren, multiprinten, multivormgeven. Wie zo multifunctioneel is kan alleen maar Multicopy heten.”

Deze conclusie is niet correct. Wie zo multifunctioneel is zou ook Beatrix kunnen heten. De creatieve breinen achter dit betoog denken dat ondernemers dom genoeg zijn om dit serieus te nemen. Gek genoeg gaan ze er wel van uit dat de luisteraar weet wat multidrukken is.

Helemaal in de war is DPA, specialist in financi¨ele functies'. In luttele regels monoloog wordt gestoethaspeld met de beeldspraak `en met de enige rol, en bovendien met de factor humor.

Vrouwenstem met plattelandsaccent: “Goedemorgen, ik ben een kaasfabriek. Ik zie geen gat meer in onze financi¨ele administratie. (Geloei op de achtergrond.) We hebben een financieel expert nodig die ons tijdelijk bijstaat om ons systeem eens grondig bij te schaven.”

Leukheid is een van de vreselijkste plagen in de radioreclame. Nerveuze stem: “Meneer Verhagen, klopt het dat Interleasing uw wagenpark beheert?” Zachte stem: “Jazeker.” Nerveus: “En dat Interleasing zo'n ontspannen (sic) invloed heeft op uw functioneren dat u zich bent gaan verdiepen in yoga waardoor u nu, het ziet er werkelijk r´azend knap uit, zonder enige moeite (ontspannen geeuw op de achtergrond) uw voeten in uw nek legt?” Zacht doch boos: “Dat zijn mijn voeten niet, dat zijn mijn oren!”

We zien voor ons geestesoog Cor Boonstra de telefoon grijpen. D`at leasebedrijf moet ik hebben, denkt hij.

Vooruit, nog eentje dan. (Fietsbelgerinkel, debiel gemompel.) Overspannen stem: “Hee, zo is het niet rielekst fietsen met jou hoor, hee.” Debiele stem: “Ja maar hoe vaker je belt hoe goedkoper dat 't wordt h`e.” Overspannen: “Hoe goedkoper w`at wordt?” (Belgerinkel duurt voort.) Debiel: “Nou, je weet wel, lekker bellen.” Overspannen: “Oohh, ja.” Debiel: “H`e, lekker bellen.” Neutrale vrouwenstem: “Belminuten dalen in prijs als u meer belt. Zo past Talkline Optimizer zich aan aan het belgedrag van de zakelijke mobiele beller.”

Blijf dan nog maar eens sceptisch als zakelijke mobiele beller.

Er zijn bedrijven die zich niet aanstellen in reclame op de radio en die zakenlui een zakelijk verhaal voorhouden. Voorbeelden zijn ING, Rabobank (met goed geacteerde monologen van een boer, een jonge ondernemer en een bejaarde vrouw), Rijkswaterstaat (dat het werk aan de weg op de radio heel wat minder olijk aankondigt dan in de krant) en Jan van der Wallen (beveiliging van uw stroomvoorziening). En niet te vergeten Holland Career and Workware dat op normale toon zegt: “Een eerste indruk maak je maar ´e´en keer. Dus is het belangrijk dat uw bedrijf professioneel voor de dag komt.”

Niet origineel, wel behartenswaardig.