Speelman doet naam eer aan

De wereldkampioenschappen die in de laatste week van augustus en eerste week van september in Lille werden gehouden, verliepen over het geheel genomen voor Nederland teleurstellend. Behalve de derde plaats van Maarten Schollaardt en Marcel Lâgas bij de juniorenparen, was er voor de vaderlandse afvaardiging geen eremetaal weggelegd. Bij de open paren scheelde dat overigens niet veel. De marge tussen de vijfde plaats van Gert-Jan Paulissen en Roald Ramer en die van de winnaars, de Polen Michal Kwiecien en Jacek Pszczola, bedroeg slechts 1,05 procent; het verschil tussen een goede prestatie en eeuwige roem. Topsport is wreed.

Bij de paren voor vrouwen slaagden Bep Vriend en Carla Arnolds er niet in de titel te prolongeren die ze vier jaar geleden in Albuquerque behaalden. Het goud ging nu naar Shawn Quinn en Jill Meyers (Verenigde Staten).

Vriend-Arnolds werden nog vijfde. Redelijk, gezien het feit dat Arnolds - moeder van vier kinderen - het wedstrijdbridge niet of nauwelijks meer bedrijft.

Uit de laatste, bloedstollende zitting van de open paren, met nog een spel of tien te gaan, een confrontatie tussen de nummers een (Özdil-Zaremba) en twee (Paulissen-Ramer) van dat moment.

West gever Noord Allen kw. ♠ H ♡ 632 ♦ V8753 ♣ VB53West Oost ♠ B65 ♠ 74 ♡ 54 ♡ AH98 ♦ AB62 ♦ H1094 ♣ 10874 ♣ AH6Zuid ♠ AV109832 ♡ VB107 ♦ - ♣ 92

West Noord Oost Zuid Ramer Zaremba Paulissen Özdil pas pas 1SA 3♠ pas pas dbl pas pas pas <

Net zoals op vele andere tafels sprong Melih Özdil over de sterke sans van oost naar 3♠. In tegenstelling tot bijna alle zuidspelers liep de ongelukkige Turk tegen een doublet aan. Niet van west, maar van oost: OW spelen namelijk ook negatieve doubletten na een sansopening. Gert-Jan Paulissen vond zijn maximale hand (terecht) sterk genoeg voor een heropeningsdoublet op hoog niveau.

Roald Ramer nam de uitstekende beslissing om daarop te passen. Dit prima staaltje kaartwaardering door de Nederlanders werd beloond met een in de paren magische score van plus 200. De verdediging begon met twee hoge harten en een hartenintroever en maakte daarna nog ♣A en ♣H: eentje down en een top. Zaremba-Özdil vielen terug naar de negende plaats.

Naast Vriend-Arnolds wisten alleen de debuterende Marjolijn Debets en Betty Speelman zich te plaatsen voor de finale van de vrouwenparen. Zij eindigden rond het gemiddelde, maar Betty Speelman liet met een door haar schitterend afgespeelde 3SA zien dat zij zonder meer thuishoort in dit millieu (het spel is een halve slag gedraaid).

West gever Noord Niem. kw. ♠ B32 ♡ 1052 ♦ AH75 ♣ 953West Oost ♠ 109 ♠ AV65 ♡ H964 ♡ 873 ♦ V843 ♦ 1062 ♣ HB10 ♣ 874Zuid ♠ H874 ♡ AVB ♦ B9 ♣ AV62

West Noord Oost Zuid Pigeaud Debets Menil Speelman pas pas pas 1SA pas 2♣1) pas 2♠ pas 2SA pas 3SA pas pas pas

1) inviterende Stayman, garandeert geen viertkaart hoge kleur (direct 2SA is transfer naar ruiten).

West startte met ♦3, die Betty Speelman liet doorlopen naar haar boer. Zij ging door met schoppen naar de boer. De bijgespeelde negen ontging haar niet. Oost nam met de vrouw. Het hartenvervolg was voor de vrouw en de heer van west, die de kleur doorspeelde. Speelman nam met het aas en speelde vervolgens ♠H (!) - pinning the ten - voor het aas van oost. Weer kwam harten na. De leider nam met de boer, incasseerde de hoge ♠7 en ♠8 en ♦A en ♦H. Vervolgens ging zij van slag met de vierde ruiten, waarna west in de klaverenvork mocht spelen. Als een man gespeeld en daarmee deed zij haar naam eer aan. Speelman bleek de enige die 3SA had gemaakt. Bij zoveel schoonheid waarde lezer, wilt u mij deze enigszins seksistische notitie wel vergeven.