Het oor van Columbus

Weet je nog dat Amerika werd ontdekt? Door Columbus? Hij was nauwelijks aan land gestapt of hij vond onmiddellijk allerlei nieuwe dingen die eetbaar waren. Zoals zoete aardappelen en rode peper. Maar ook maïs. In de Engelse taal, in Amerika, noemen ze maïs meestal corn. En één zo'n maïskolf, weet je hoe ze die noemen? Ear. Oor dus. De maïsplant is een plant met eetbare oren. Daar kijk je van op. Ik ook. Maar zo gek is dat ook weer niet. Want er bestaan ook planten die eetbare tenen hebben. Kijk maar naar Frankrijk. Daar vinden ze het heel gewoon om twee tenen knoflook in de soep te doen. Voilà!

Maïs is het lekkerst op z'n Amerikaans. Dat gaat zo. Maïskolven van schillen en draderige franje ontdoen. Intussen breng je een pan water aan de kook en daar doe je een hele eetlepel zout in. Eén voor één en heel voorzichtig leg je de maïsoren erin. Als het water weer kookt doe je snel het gas uit. Je gaat meteen op de klok zitten kijken. Als er vijf minuten om zijn, giet je het hete water weg uit de pan. De maïskolven zijn precies goed en gaan op het bord. Hoe moet je ze eten? Ze zijn veel te heet. Maar daar heb je speciale kleine maïsvorkjes voor. Die steek je aan allebei de kanten in de kolf en zo kun je hem wel vastpakken. Anders neem je twee gewone vorken. Geeft niet. Boter op tafel en volop over de maïs smeren. Beetje peper erop en wat zout. Zet je tanden stevig in het oor, de rest gaat vanzelf.