Titelverdediger leeft ontspannen toe naar prestigestrijd met Sampras; Rafter na kwartfinale al aan het bier

NEW YORK, 10 SEPT. De halve finale van de US Open had eigenlijk de finale moeten zijn. Maar Pete Sampras en titelverdediger Patrick Rafter strijden overmorgen op Super Saturday al om de hegemonie in het mannentennis. De confrontatie tussen de nummer één van de wereld en zijn belangrijkste uitdager in New York wordt geen botsing van speelstijlen, maar wel van karakters. Terwijl de ontspannen Rafter in de perszaal na zijn simpele zege op Jonas Bj/orkman de sfeer van een bruine kroeg opriep, had Sampras in zijn jacht op het grandslamrecord van Roy Emerson slechts een miezerige werkdag beleefd.

Beide hoofdrolspelers op de Open Amerikaanse tenniskampioenschappen hadden slechts drie sets nodig gehad om de messen te slijpen voor een onderlinge prestigestrijd. Rafter speelde ronduit superieur tegen zijn hulpeloze dubbelspelpartner Bj/orkman (6-2, 6-3 en 7-5) en Sampras nam al bijna even imponerend (6-3, 7-5 en 6-4) revanche voor zijn nederlaag tegen Karol Kucera op de Australian Open. Onder miserabele weersomstandigheden schotelde de 27-jarige Amerikaan zijn tegenstander twee sets lang een service voor waarop hij geen antwoord had. En toen zelfs Sampras problemen kende om tegen de wind in te serveren, haalde hij het optimale rendement uit enkele forehandwinners.

Koeltjes analyseerde Sampras zijn optreden op een gure avond. “Ik had het in de derde set zo koud dat ik mijn racket nauwelijks kon vasthouden”, mopperde hij. “Ik heb niet voor mijn plezier op de baan gestaan.” Sampras lijkt alleen nog inspiratie te putten uit het perspectief twee records in het tennis - twaalf grandslamtitels in het enkelspel en 6 jaar achtereen het seizoen afsluiten als eerste op de wereldranglijst - te kunnen verbeteren, want steeds nadrukkelijker lijkt hij zijn werk als een verplichting te beschouwen. “Ik kan de motivatie niet automatisch oproepen alsof ik het licht aandoe.”

Ook Rafter heeft zich bijna een half jaar plichtmatig door de ATP Tour gesleept. De 25-jarige Australiër bezweek bijna onder de druk om zich elke dag weer als de US-Openkampioen te manifesteren, want daar voelde de klassieke service- en volleyspecialist zich toe verplicht.

Buiten de baan had Rafter geen problemen met zijn status en dat dwingt al respect af, want tijdens de Australian Open werd de nummer 3 van de ATP-ranking door zijn vrouwelijke fans geadoreerd als 'onze seksgod', zoals op verschillende spandoeken was te lezen. Als voor erotiek punten worden uitgedeeld, heeft Rafter nu al in drie sets gewonnen van Sampras.

Maar in tegenstelling tot Anna Koernikova wenst Rafter zijn uiterlijk niet commercieel uit te buiten. “Als ik niets win, maakt het de supporters ook niet uit hoe ik eruit zie”, stelt hij nuchter. En het winnen was Rafter een tijdje verleerd geweest. Tot hij op het grastoernooi in Rosmalen een fax ontving van zijn Australische mentor én Davis-Cupcoach John Newcombe met het dringende verzoek weer eens van zijn sport te gaan genieten. “Newk legde de vinger op de wonde”, vertelde Rafter. Het had hem pijn gedaan dat John McEnroe hem na zijn teleurstellende resultaten in de eerste helft van dit haar als een “one-slamwonder” had afgeschilderd.

Rafter een eendagsvlieg, die toevallig vorig jaar op de US Open twee weken lang zijn topvorm etaleerde? “McEnroe heeft zich afgevraagd of ik in staat ben nog een grandslam te winnen. Dat hoop ik hem op deze US Open te laten zien. Maar ik heb niet het gevoel dat ik iets moet bewijzen. Ik vind dat ik al een geweldige prestatie heb geleverd door één grandslamtoernooi te winnen. Ik zou het veel erger vinden als ik in de herinnering voortleef als de tennisser, die één fantastische partij heeft gespeeld.” En na een opmerking vanuit de perszaal: “Of als een one-beer wonder.”

Je moet Rafter namelijk niet zijn bier willen afnemen. Het liefst zou hij elke avond in Soho een pilsje willen drinken met zijn vrienden, maar de atleet met het samoerai-staartje op zijn hoofd heeft geleerd nee te zeggen. “Ik gedraag me meer ingetogen dan vorig jaar”, zei Rafter. Ooit stond hij naar eigen zeggen dronken op de baan, toen de Davis-Cupwedstrijd tegen Tsjechië al beslist was. Onmiddellijk bood de Australische gentleman zijn excuses aan voor die bekentenis, maar zo is hij nu eenmaal. “Jullie doen net alsof ik een alcoholist ben”, zei hij gisteravond, lachend. “Maar ik vind dat ik na mijn goede spel tegen Bj/orkman wel een biertje heb verdiend.”

Dat kon niemand betwisten en juist door die ontspannen benadering hervond Rafter zich de afgelopen maanden tijdens zijn indrukwekkende toernee langs de hardcourt-theaters in de Verenigde Staten en Canada. In Toronto versloeg Rafter in de finale Richard Krajicek en een week later was uitgerekend Pete Sampras zijn voornaamste slachtoffer bij het Super 9-toernooi in Cincinatti. Die partij werd beslist door een dubieuze call van een lijnrechter in de tiebreak, waar Sampras zich nog over kan opwinden.

De Amerikaanse nummer één heeft morgen veel te winnen op Flushing Meadows. Maar Rafter voelt zich welhaast onaantastbaar, omdat hij een eventuele nederlaag vrolijk met een biertje zal wegspoelen. En dat smaakt toch beter dan het flesje mineraalwater dat Sampras zal bestellen na een zege.