Ambtenaren

Premier Kok vaardigt regels uit die het ambtenaren bijna onmogelijk moeten maken Kamerleden ook op zakelijke gronden informatie te verstrekken (NRC Handelsblad, 3 september).

Blijkbaar heeft hij als minister van Financiën en premier ervaringen opgedaan die dit argwanende en autoritaire optreden wettigen. Van de openheid en onverkrampte omgang met democratische rechten die Paars ooit pretendeerde, blijft weinig over.

Deze krant haalde in dit verband klachten aan van minister Ritzen over contact in 1989-1990 van 'bepaalde ambtenaren' met CDA-Kamerleden, onder wie Wim Deetman.

Als oud-medewerker van Deetman behoorde ik destijds tot zulke 'bepaalde ambtenaren'. Echter, Ritzen had toen geen enkel bezwaar tegen de ondersteuning die ik de kersverse Kamervoorzitter desgevraagd gaf bijvoorbeeld voor enkele speeches die hij in binnen- en buitenland hield en die hij eerder als minister van Onderwijs had toegezegd.

Jaren later bleek de minister toen al met twee tongen te spreken en zo de goede naam van 'bepaalde ambtenaren' te bezoedelen. Het contactverbod van premier Kok getuigt van een zelfde manier van denken over de loyaliteit van ambtelijke medewerkers. Interessant is de vraag of dit verbod zich ook uitstrekt naar de particuliere secretarissen van bewindslieden, die immers ook uit publieke middelen betaald worden.

Koks maatregel heeft in elk geal één voordeel: als contact met volksvertegenwoordigers verboden is loopt een ambtenaar ook niet langer het risico dat 'bepaalde ambtenaren' onder Koks partijgenoot Ritzen achteraf bleken te lopen.