WAO

In mijn negenjarige periode van Kamerlidmaatschap heb ik zelden een staaltje van onbeschaamd politiek gedrag gezien als dat wat het CDA nu vertoont (NRC Handelsblad, 3 september).

Het CDA wil de oude WAO in ere herstellen, terwijl het CDA samen met de PvdA juist verantwoordelijk is voor de nieuwe WAO, die vijf jaar geleden in werking trad. Als ik dan nu lees dat het CDA wil dat de WAO weer in zijn oude vorm terugkeert dan ben ik perplex.

Voor de goede orde, D66 heeft destijds tegen de verlaging van de uitkeringen gestemd. Dat wil niet zeggen dat wij niet vonden dat niets gedaan hoefde te worden aan het arbeidsongeschiktheidsprobleem, maar omdat wij vonden dat met een nieuw arbeidsongeschiktheidscriterium (waarvan het eerste paarse kabinet de scherpste kantjes vanaf heeft gehaald) en een groot offensief voor reïntegratie het probleem beter aangepakt zou worden. Verantwoordelijkheid voor reïntegratie wordt door het CDA weer verschoven naar de sociale partners. Terwijl uit een recent onderzoek voor de zoveelste keer blijkt dat werkgevers er niets voor voelen om gedeeltelijk arbeidsgeschikten aan te nemen.

Bovendien hebben de sociale partners zich in het verleden ook niets gelegen laten liggen aan reïntegratie van arbeidsgeschikten. Dit bleek nog eens uit de parlementaire enquête naar de uitvoering van de sociale zekerheid.

Als de CDA-fractievoorzitter zegt dat dat nu niet meer zal gebeuren omdat er een onafhankelijk toezicht is, slaat hij de plank mis. Onafhankelijk toezicht betekent niet verantwoordelijkheid hebben voor het probleem. Van de nieuwe CDA-fractie had ik een doordachtere, bij de tijd passende oplossing van het WAO-vraagstuk verwacht.