RADIOTOREN MOSKOU

Oorspronkelijk waren de Russische communisten modern. Na hun machtsgreep in 1917 gaven ze voorrang aan de ontwikkeling van (toen) nieuwe media als film en radio. Hierin zagen ze de middelen bij uitstek om hun communistische geloof tot in alle uithoeken van hun immense rijk te verspreiden.

Al in 1922 had Moskou dan ook zijn radiotoren, een ijzerconstructie van 220 meter hoog. Ontwerper was de ingenieur Sjoechov, de Russische Gustave Eiffel die al in de tijd van de tsaren opzien had gebaard met stationskappen en watertorens.

De Moskouse radiotoren is nauwelijks veranderd sinds 1922. Nog steeds maakt de ronde toren indruk door zijn ijle en bijzonder elegante constructie. Hier heeft het functionalistische adagium 'less is more' nu eens niet geleid tot saaiheid. De bewondering voor de toren neemt nog toe door de wetenschap dat Sjoechov voor de toren een bouwsysteem had ontworpen dat het gebruik van steigers overbodig maakte. Als kleine jongens met meccano hebben de communisten hun toren gebouwd.

Voor de Russische constructivisten kondigde de radiotoren de nieuwe kunst aan die onder het communisme tot bloei zou komen. Architecten zagen in de jaren twintig het bouwwerk als het eerste Russische voorbeeld van zuiver functionalisme. In het werk van boek- en affiche-ontwerpers als Alexander Rodtsjenko dook de toren op als het symbool van de nieuwe tijd.