Krajicek na opgave weer toe aan doorsmeerbeurt

NEW YORK, 7 SEPT. Uiterlijk leek Richard Krajicek op een koele zakenman die slechts een afspraak moest schrappen en vervolgens luchtig door zijn agenda bladerde. Zonder spoor van emotie analyseerde de 26-jarige tennisser gisteravond de consequenties van zijn opgave in de derde ronde van de US Open. Het mes moet in zijn gekwetste linkerknie en de vraag is slechts wanneer. Krajicek hoopt dit jaar nog enkele toernooien te kunnen spelen, maar het lijkt onwaarschijnlijk dat hij de Davis Cup opneemt in zijn gelimiteerde programma.

Binnen enkele dagen zal Krajicek in overleg met bondscoach Michiel Schapers beslissen of hij zich beschikbaar stelt voor de ontmoeting met Ecuador, eind deze maand in Eindhoven. “Dat wordt een moeilijke beslissing, waarvoor ik veel wijsheid nodig heb”, zei de beoogde kopman van de Nederlandse ploeg. In dat duel moet het Davis-Cupteam zijn plaats in de wereldgroep veiligstellen na de pijnlijke nederlaag tegen België. Ook toen ontbrak Krajicek, omdat hij zijn revalidatie na een andere knieblessure nog niet had voltooid. “In de Davis Cup speel je best-of-five partijen en staat mijn land achter als ik onverhoopt moet opgeven”, zo formuleerde hij zijn twijfels.

De Hagenaar was bovendien nog niet vergeten hoe hij twee jaar geleden in de Davis-Cupwedstrijd tegen Nieuw Zeeland zijn teamgenoten tegen wil en dank onder druk had gezet door zijn partij noodgedwongen te staken. “Het is dat Siemerink toen in topvorm verkeerde, anders waren we gedegradeerd. Ik heb mijn lesje dus wel geleerd.” Ook zal het fluitconcert van het publiek, dat geen begrip toonde voor de fysieke problemen van Krajicek, hem nog vals in de oren klinken. Al die argumenten pleiten tegen zijn optreden in Eindhoven, waar hij onmogelijk topfit kan verschijnen.

Het was al opvallend dat hij de Davis Cup aanvankelijk niet noemde in zijn overwegingen om de noodzakelijke operatie nog even uit te stellen. Prioriteit geeft Krajicek voorlopig aan de drie indoortoernooien in Wenen, Stuttgart en Parijs, waar hij eventueel nog een plaats op de WK in Hannover zou kunnen afdwingen. “Maar ik heb nog zeker twee weken de tijd om daarover te beslissen.” De beslissing om al dan niet in de Davis Cup te spelen, vergt echter geen uitstel.

Het dilemma van Krajicek is dat hij geen garanties kan geven of hij een toernooi wel kan voltooien als hij er al aan begint. “Maar ik kan die knie niet verder beschadigen”, zei Krajicek. “Als ik me nu laat opereren, is het seizoen meteen voorbij. Maar er zitten nog wel enkele wedstrijden in die knie. Mocht ik me niet kwalificeren voor het WK dan kan ik meteen na het toernooi in Parijs onder het mes en ben ik op tijd hersteld voor de Australian Open. Deelname aan het grandslamtoernooi in Melbourne komt pas in gevaar als ik eventueel pas na het WK kan worden geopereerd.”

De nummer 5 van de wereldranglijst vierde gisteravond op Flushing Meadows een bitter jubileum. Voor de tiende keer moest hij een partij opgeven vanwege een blessure. Thomas Johansson kreeg al voor de tweede keer de zege cadeau, want ook in 1996 in Singapore had Krajicek hem vroegtijdig de hand gedrukt. Gisteren wierp Krajicek in het bloedhete Louis Armstrong Stadium de handdoek bij een 5-4 achterstand in de tweede set, nadat hij de eerste reeks nog in de tiebreak had gewonnen. “Verder spelen had geen zin”, vertelde Krajicek. “Ik had al enkele dagen ontstekingsremmers geslikt, maar die hielpen niet meer. Daarom heb ik ook niet om een medische time-out gevraagd. De oorzaak van mijn blessure is immers bekend.”

Haptonoom Jan Naaktgeboren vertelde dat hij de schade bij zijn patiënt waarschijnlijk “binnen een minuut had kunnen herstellen”. Vanwege een scheurtje in de meniscus van de linkerknie komt bij Krajicek druk op de pees te staan, die hem hindert in zijn bewegingen. Als een monteur moet Naaktgeboren de meniscus telkens 'vastzetten' om overbelasting van de pees te voorkomen. Maar soms raakt die knie zomaar op slot, zoals in de finale van het toernooi in Rotterdam in 1996, toen Krajicek nog net in staat bleek zijn matchpoint tegen Paul Haarhuis te benutten.

Krajicek sukkelt al enkele jaren met zijn knieën. In 1994 nam de service- en volleyspecialist een pauze van enkele maanden tot in december 1996 een operatie aan zijn rechterknie toch noodzakelijk bleek. “Die ingreep was destijds succesvol”, zei Krajicek. “Ik heb nu exact dezelfde blessure aan mijn linkerknie. Daarom zie ik ook niet op tegen een nieuwe operatie.” Dit jaar begon de ellende voor Krajicek op de grasbanen in Rosmalen, waar hij zijn linkerknie beschadigde in het duel met Dosedel. Op Wimbledon baarde juist het andere kniegewricht hem meer zorgen nadat hij in de partij tegen Ferreira was uitgegleden. Desondanks sneuvelde de kampioen van 1996 pas in een bloedstollende halve finale tegen Goran Ivanisevic.

Na enkele weken rust had Krajicek tijdens zijn toernee door de Verenigde Staten geen hinder ondervonden van zijn zo vaak besproken knieën. Hij boekte overwinningen op Kafelnikov en Agassi, overleefde in een krankzinnige tiebreak tegen Tim Henman acht matchpoints en begon pas in New Haven uit voorzorg ontstekingsremmers te gebruiken. Geestelijk moet het een slopende belasting zijn telkens de baan op te gaan in de wetenschap dat het noodlot zomaar kan toeslaan. “Daarom is het vooral een mentale beslissing wanneer ik me laat behandelen”, sprak Krajicek filosofisch.

De omstandigheden in New York spraken gisteren al in zijn nadeel. Krajicek ergerde zich aan de wind en aan zijn spel, oogde lusteloos en speelde ronduit passief. Nadat de pijn ondragelijk werd, trachtte hij het onvermijdelijke nog even uit te stellen. Tot de kapotte linkerknie het genoeg vond en Krajicek zich voor de zoveelste keer moest bezinnen op de beperkingen van zijn lichaam. Al zo vaak heeft de pupil van coach Rohan Goetzke zijn loopbaan moeten onderbreken voor een 'doorsmeerbeurt' dat hij niet meer schrikt van een blessure. Maar de vraag dringt zich op of Krajicek op een grandslamtoernooi ooit nog in staat zal zijn de triomftocht op Wimbledon in 1996 te herhalen.