I Hate The Beatles Volume 1. Rape Records LP 001.

Een Duitse vrouw die zo vals als een kraai op de melodie van The Beatles' A Hard Day's Night 'Ich bin die Beat Oma' zingt, een Fins hoempapa-orkestje dat Yellow Submarine knullig in het Fins zingt terwijl iemand er iets onverstaanbaars met een megafoon doorheen tettert, een levensmoe klinkende Oekraïense versie van I Feel Fine, Mae West die zwoel kreunend Daytripper zingt en Baby Beatle Song van Hans Uwe Schneider und die Beatelchen (over baby's die 'singen und schreien wie die Beatles'): dat en meer is te vinden op de lp I Hate The Beatles.

Het is een compilatie met negentien opnamen uit de jaren zestig van groepen uit diverse landen die een graantje mee wilden pikken van de populariteit van The Beatles, maar eigenlijk niet echt konden spelen. Ze zijn stuk voor stuk hilarisch, zij het meestal onbedoeld. Zo doet de Jamaicaanse Mighty Fire Steelband echt zijn best om iets moois te maken van A Hard Day's Night, en is ook de sitar-versie van I Am The Walrus door Lord Sitar zonder twijfel serieus bedoeld. Alleen The Ladmo Trio neemt duidelijk The Beatles in de zeik met hun uitvoering van Michelle. Ze beginnen het mierzoete liedje heel ernstig, maar barsten al gauw in keihard lachen uit - het nummer is gewoon te lachwekkend suf.

I Hate The Beatles past in een traditie van albums die rare opnamen uit de jaren vijftig en zestig verzamelen: met liefde gemaakt, in een kleine oplage uitgebracht (soms alleen op vinyl, zoals deze) en met geestige hoesteksten: “When extra-terrestrials try to reconstruct the musical history on this planet, they'll have a hell of a job explaining this 45 from Finland.”

Zonder geweldige platen als deze zou de popmuziek een stuk saaier zijn.