Op fietspad in L.A. maximaal 4, 13 of 24 km/u

LOS ANGELES, 5 SEPT. Met een maximumsnelheid op fietspaden gaat Los Angeles haar nieuwste verkeersprobleem te lijf. Overtredingen worden bestraft.

In de loop der jaren zijn de Angelenos er wel aan gewend geraakt dat het zwaar overbelaste netwerk van snelwegen, dat de ver uiteenliggende wijken van L.A. verbindt, op vrijwel ieder moment van de dag hopeloos kan dichtslibben. Ze weten dat hun stad zonder auto's niet denkbaar is. Lange files en bruin-gele smog zijn hier deel van het leven, net als carpoolstroken en stoplichten bij de oprit van de freeway die per groen licht slechts één auto doorlaten. Maar dat ook de schaarse fietspaden in Los Angeles en omgeving met problemen kampen is nieuw. Fietsen bestaan amper in het collectief bewustzijn van deze autostad bij uitstek, laat staan fietspáden.

Maar aan het strand is alles anders. Daar loopt bijvoorbeeld over zo'n 35 kilometer de South Bay Cycle Trail, van de Will Rogers State Beach (genoemd naar de gelijknamige acteur en ex-burgemeester van Beverly Hills) tot aan het schiereiland Palos Verdes, met zijn kapitale huizen en befaamde surfstranden. En ook zuidelijker, tot aan de grensstad San Diego, slingeren er smalle stroken asfalt tussen het strand en de bebouwde kom.

Het is vaak druk op deze paden, maar dat komt niet alleen door de fietsers. Ze moeten de weg delen met ander recreatief, niet-gemotoriseerd verkeer, zoals rolschaatsers, skateboarders, joggers, sportieve rolstoelrijders, hardlopers die een gestroomlijnde kinderwagen voortduwen en zelfs gewone wandelaars.

Dat die drukte af en toe tot ongelukken leidt, is nauwelijks verbazingwekkend. En dat slachtoffers van zulke ongelukken naar de rechter stappen om van de stad een schadevergoeding te eisen evenmin - this is America.

Om de burgerij en de gemeentekas te beschermen, hebben verschillende plaatsen op strandpromenades en fietspaden langs de kust daarom maximumsnelheden ingevoerd voor alle sportieve twee-, drie- en vierwielers: op Hermosa Beach 16 km/u, Long Beach 24 km/u, Huntington Beach 8 km/u als er voetgangers zijn, anders het dubbele, tenzij het weer zó druk is dat er een knipperlicht brandt: dat betekent dat er een limiet van 4 km/u geldt.

Op het populaire Venice Beach, sinds jaar en dag toevluchtsoord van beatniks en bodybuilders, hippies, kunstenaars en rastafarians heerst nog anarchie. Wie er bij een van de vele stalletjes een fiets huurt (met op de plaats van de koplamp een verchroomde bekerhouder voor cola of milkshake), kan zich zo snel op pad begeven als hij wil - als het drukke verkeer het toestaat.

Op een mooie namiddag eerder deze week waren er behalve de gebruikelijke in-line skaters in bikini en koptelefoon, skateboarders met baggy pants afgezakt tot ver onder de zonnecreme-grens ook nog een neuriënde zwerver met een boodschappenkarretje vol oude kranten om te ontwijken, een toerist in een elektrisch invalidenwagentje en de lokale straatartiest Harry Perry, die gekleed als een sjeik en spelend op zijn elektrische gitaar op rolschaatsen over het wegdek danste. Slechts af en toe was het mogelijk om een snelle blik te werpen op de fraaie strandhuizen, de zee, de surfers en de traag zakkende zon.

Wat verder zuidwaarts geven verkeersborden aan waar de vrijplaats van de bohème ten einde komt en de autoriteiten hun gezag weer doen gelden. Het is niet mogelijk om de veelheid van regels en verboden te lezen zonder eerst af te stappen. Hier zijn voetgangers verbannen, daar fietsers of skateboarders. Hier geldt een hoge snelheidslimiet, daar een lage. Maar hoe weet ik zonder een snelheidsmeter hoe snel 13 km/u is? Rechtshouden is in elk geval met rode letters verplicht en “onveilige activiteiten” zijn verboden.

Naomi McComb, een 30-jarige vrouw uit Newport Beach die in vorm blijft door bijna elke dag na kantoor zo'n twintig minuten op haar in-line skates langs het strand te rijden, heeft ondervonden dat met deze regels niet te spotten valt. Op 15 juli werd ze door twee fietsende agenten bekeurd omdat ze op haar schaatsen 27 km/u gereden zou hebben, terwijl de limiet ter plaatse 13 km/u was. McComb weigerde de boete van 50 dollar te betalen, betoogde dat ze niemand in gevaar had gebracht en stapte naar de rechter om haar gelijk te halen.

In de lokale pers werd het een omstreden zaak: sommigen beklaagden zich over roekeloze rolschaatsers en fietsers (“adrenaline op wielen”), anderen verdedigden juist de sportieve rechten van iedere Amerikaan. De rechter oordeelde dat McComb wel schuldig was aan de snelheidsovertreding, maar bepaalde - in een poging beide partijen tevreden te stellen - dat ze de boete niet hoeft te betalen.

Newport Beach heeft gedreigd met een verbod op rolschaatsers, als hun gedrag aanleiding tot klachten blijft geven. Voor fietsers lijkt een eenvoudige maatregel voor de hand te liggen waarmee de veiligheid vergroot kan worden: introductie van de fietsbel. Maar zonder een verbod op walkmans zal zelfs een dringend “pingelingeling” niets uithalen.