KLEUREN ZIEN

Naar aanleiding van het artikel van Wim Köhler over het onderzoek door Verhulst & Maes naar het kleuren zien (W&O, 22 augustus) wil ik graag het volgende opmerken. Toen ik in 1945 van een Manadonese 'oom'-instructeur militaire basistraining kreeg leerde hij ons het volgende. Wanneer je in het donker wacht- of patrouille loopt, moet je globaal blijven kijken en niet focussen. Ook als je ergens een verdacht geluid hoort, moet je wel je ogen en je aandacht in de richting van het geluid wenden maar niet focussen. Hetzelfde geldt bij het schieten in het donker, dat vond ik honds moeilijk maar die Manadonese 'oom' was daar zeer vaardig in. Hij was er blijkbaar toen al van doordrongen dat het ontwaren van vijanden in het donker even belangrijk is als het scherp zien overdag.

Ook herinner ik me uit de jaren zestig een artikel in 'Reader's Digest', waarin stond dat de Geallieerden tijdens de Tweede Wereldoorlog

bij de selectie van bommenrichters een voorkeur hadden voor kleurenblinden. Die zouden namelijk minder gehinderd worden door camouflage door middel van kleur, omdat ze de contouren van voorwerpen, bijvoorbeeld hangars en loodsen, beter bleven onderscheiden ondanks maskerende kleurvlakken.