JOHN PATITUCCI

John Patitucci: Now (Concord Jazz 4806). Distr. VIA.

Hij werd begin jaren tachtig ontdekt door pianist Chick Corea en werkte sindsdien met bijna de hele fusion-wereld. De laatste jaren speelt hij steeds meer 'echte' jazz en (dus?) ook vaker contrabas in plaats van basgitaar. Zo ook op Now, Patitucci's derde eigen plaat, met als 'trekkers' gitarist John Scofield en (in twee stukken) Michael Brecker.

Dat deze cd de verwachtingen overtreft is te danken aan een tweetal zaken: de melodieuze composities van Patitucci - er valt van popjazz wel

iets te leren - en het voortreffelijke werk van de kleinere namen. Saxofonist Chris Potter (in vijf stukken) heeft een heldere dictie en een fraai zangerig geluid en Bill Stewart is een ideale drummer; hoogst alert en genuanceerd. Het resultaat is soepel swingende, melodieuze post-bop van het allerhoogste professionele niveau.

Dat Patitucci na nummer zeven zijn zes-snarige elektrische bas pakt en bij elk volgend stuk een bandlid naar huis stuurt om ten slotte solo te eindigen heeft te maken met privé-zaken waarvan hij, naar goed Amerikaans gebruik, graag iedereen deelgenoot maakt. Miya is de naam van

zijn doodgeboren dochter en wat de totstandkoming van Now betreft: 'thank you Jesus Christ, my Savior, God and King - All glory an honour and praises to your name'.