Bondscoach

De KNVB benoemde Frank Rijkaard afgelopen week tot nieuwe bondscoach. Hij begeleidt Oranje naar het EK in 2000. Vijf voormalige bondscoaches gevraagd naar hun mening over Rijkaards aanstelling.

Rinus Michels, meerdere keren bondscoach, Europees kampioen in 1988: “Gezien de gegeven situatie is Rijkaard een goede keuze. Ik heb wel eens met Van Eijden (directeur KNVB, red.) gesproken, en toen kwam een aantal namen ter sprake. Ook die van Rijkaard, ja. Het is duidelijk dat een aantal trainers met een behoorlijke staat van dienst de functie niet wilde. Dan moet je een andere oplossing bedenken. Een tussenpaus was een slecht idee, want dan creëer je een halfzachte positie. Het

lag voor de hand dat de nieuwe man in de kring rond Hiddink moest worden

gezocht. Rijkaard lijkt me een goede. Hij is jong, komt geloofwaardig over en is opgegroeid met de moderne trainerscursussen. Hij heeft het voordeel dat hij niet gelijk onder druk komt te staan, omdat Nederland geen kwalificatiewedstrijden speelt. Hij kan er dus rustig ingroeien. Rijkaard heeft bovendien bewezen teamtactisch rijp te zijn. Hij weet veel van het vak en weet bovendien wat hij wil. Die jongen maakt op mij een goede indruk.''

Thijs Libregts, bondscoach van 1988 tot 1990, in dat jaar niet goed genoeg bevonden voor het WK: “Dit is al de derde of vierde keer dat deze vraag me wordt gesteld. Ik zit al een tijdje lekker in de luwte, en

daar wil ik rustig blijven zitten. Dus ik ga niet allerlei meningen verkondigen. Persoonlijk vond ik dat er leuke en minder leuke kanten aan

het bondscoachschap zaten. De leuke? Je bent lekker met het nationale elftal met voetbal bezig. Voor de minder leuke dingen hoef je alleen maar de geschiedenisboeken open te slaan. Daarnaast moet je veel vergaderen over het randgebeuren, ook dat is soms vervelend.''

George Knobel, bondscoach van juli 1974 tot juni 1976: “In de toekomst kan ik niet kijken. Daarom weet ik niet of Rijkaard de juiste man is voor Oranje. Er zijn genoeg goede voetballers mislukt als trainer, dus het kan mislopen. Daar komt bij dat geen enkele trainer kan presteren zonder goede spelers. Het is even afwachten of het klikt tussen Rijkaard

en de selectie. Dat er genoeg kwaliteit in het elftal zit, staat buiten kijf. Het is voor Nederland alleen een groot nadeel dat alle spelers naar het buitenland trekken. Dan heb je geen groepjes meer die op elkaar

ingespeeld zijn. Ik verbaas me er trouwens niet over dat ze voor Rijkaard kiezen. Bij clubs is het ook een trend om steeds jongere coaches in dienst te nemen. Maar ja, als het een goede trainer is, maakt

leeftijd niets uit. Ik weet niet of dit wel een geschikte baan is voor een man als Rijkaard. Toen ik het deed was ik 52, en het was vreselijk. Veel te veel vergaderen en veel te weinig op het veld. Het lijkt me meer

een baan voor iemand van 60.''

Leo Beenhakker, in 1990 bondscoach op een dramatisch verlopen WK in Italië: “Ik heb geen zin om daarop te reageren. Waarom niet? Ik wil er gewoon niets over zeggen.”

Nol de Ruiter, leidde Oranje tijdens twee oefenwedstrijden in 1990: “Ik

vind het een verstandige keuze. Ik ken Frankie redelijk goed. Als bondscoach en als assistent heb ik vijf jaar met hem gewerkt. Bovendien heeft hij twee maanden stage bij mij gelopen toen ik FC Utrecht trainde.

Op het veld maakte hij op mij een gedreven indruk. Hij begrijpt dat voetballers niet altijd zo denken als de trainer, en dat is zeer belangrijk. Frank heeft als speler heel veel ervaring en ligt goed bij de huidige spelersgroep. Te jong? Nee, dat denk ik niet. Tien,twintig jaar geleden speelde dat een rol, maar nu heeft hij genoeg hulp om zich heen. Frank kan goed werken met het team begeleiders rond het Nederlands

elftal. Omdat er zoveel deskundigen rondlopen, hoeft hij zich alleen met

de opstelling en de coaching bezig te houden. Nu alleen nog zijn eigen ideeën er in verwerken. Als de huidige ploeg blessurevrij blijft, kan het EK wel wat worden. Frank kan deze functie zeker aan.''