Op vrouwenjacht

De vrouw is een emerging market. Ze leest en kijkt meer dan mannen en ze beschikt over steeds meer geld. Dat moet worden besteed, aan shampoo, Sunil en haarverzachters. Daarom maakt de televisie meer vrouwenonderwerpen. Zo heten ze niet officieel, maar zo worden ze wel gepresenteerd aan de adverteerders. Speciale gezinssituaties, vruchtbaarheidsproblemen, ziektes, psychische kwesties, vanuit veel invalshoeken behandeld, zijn een Umfeld voor kattenvoer en ijskasten, mits door een huisman gepresenteerd. Redacties en volksvertegenwoordigingen vullen zich met vrouwen. Het politieke debat gaat over korter werken, ouderschapsverloven en crèches. Het persoonlijke is politiek geworden en terecht.

Gisteravond maakte RTL4 met Ladies Only het politieke persoonlijk en het resultaat was misschien wel winstgevend maar weinig verheffend. Het programma was een vrouwenformule, zoals porno en auto's een mannenformule zijn. Vier journalisten en schrijfsters, Marjan Berk, Bernadette de Wit, Emma Brunt, Bambi Bogert en het Tweede Kamerlid Marjet van Zuijlen (PvdA) vergeleken actualiteiten met eigen ervaringen.

De achtergehouden velletjes uit het dagboek van Anne Frank over de slechte verhouding met haar moeder? “Nou, ik heb geen relatie met mijn moeder, drie jaar niet meer. Het was een langdurig proces”, bekent Bambi Bogert. Emma Brunt kon ook niet goed met haar eigen moeder overweg. Marjan Berks moeder was vroeg overleden en haar dochter begon zich meer als moeder te gedragen. En zo kletsten ze wat af. Maar geen van hen was tijdens oorlog twee jaar met haar moeder en zes anderen opgesloten in een benauwd achterhuis. Daar ging het om.

Hillary Clinton en het overspel van haar man? Weer passeerden eigen slippertjes en ontrouwervaringen de revue waarbij niemand besefte dat Hillary niet alleen een huwelijk maar een heel presidentschap moet stutten. Hans Hillens commentaar op de vrouwen van de Tweede Kamer? Wel, zijn er nog knappe Kamerleden? “Veel vrouwen vinden Paul Rosenmöller een lekker ding”, vindt Bernadette de Wit. Houden mannen wel van vrouwen die carrière maken? Goed voor tien minuten tutten. De begeleidende reclames gingen over vrouwenschoenen, “ze zijn zo glad, ik wil ze allemaal hebben” en over wasmiddel: “Wat Dubro citroen maar niet doen kan voor een man.”

Ik vluchtte naar de andere kant, Nederland 3, waar Maartje van Weegen de Belgische journaliste Katelijne Hermans interviewde die in de traditie van Martha Gellhorn de oorlog in Congo heeft verslagen. Beiden zouden zich nooit bij een teveetheekransje laten betrappen.

Dat combinatie carrière en gezin niet alleen vrouwen bezwaart, bleek uit de RVU-documentaire Uitgestapt. Het ging om drie mannen die hun droom om alles anders te gaan doen hadden waar gemaakt. Verplichtingen, stress, te weinig tijd voor de kinderen en voor elkaar.

De eerste had zich van de mensen afgewend. Hij leeft al jaren van een uitkering als kluizenaar in een huisje in Groningen zonder gas, water en elektra. In zijn kachel ging geverfd hout dat bij verbranding gevaarlijke dioxinen verspreidt. Een fuck you survivalist dus.

Een tweede was veearts in Nederland en was boer in Wales geworden. Toen de camera hem aantrof, leefde hij nog deels van zijn spaargeld. Als de nood aan de man kwam, kon hij altijd weer veearts worden.

Nummer drie was advocaat op een groot kantoor en was - heel voorstelbaar - opgebrand van al dat declareren. Na een bedevaart naar Santiago de Compostela ging hij als administrateur werken in de oude-klerenhandel voor het goede doel. Hij had zijn sociale verplichtingen niet in het buitenland ontvlucht - wat het gemakkelijkste is - maar bleef in zijn huis wonen. De auto weg, geen vlees meer op tafel en tijd voor het gezin. Maar zijn zoon zou liever wat meer geld en wat minder van zijn vader zien. Zo blijkt dat ook mannen het niet gemakkelijk hebben.