Wrekers ontmoeten James Bond

The Avengers. Regie: Jeremiah Chechik. Met: Ralph Fiennes, Uma Thurman, Sean Connery, Jim Broadbent, Fiona Shaw, Eileen Atkins, Patrick Macnee. In: 79 theaters.

De wrekers was de Nederlandse titel van de hier eind jaren zestig ook uiterst geliefde Britse televisieserie The Avengers, waarin gentleman-met-bolhoed John Steed (Patrick Macnee) bijgestaan door de intelligentie en jiu-jitsu-vaardigheden van elegante schoonheid Emma Peel (Diana Rigg) de strijd aanbonden met excentrieke booswichten. Het lichtvoetige surrealisme van de serie paste volledig in het mod-imago van het toenmalige Engeland: eerder een magical mystery tour dan een actieserie.

Het kon niet uitblijven dat The Avengers in de jaren negentig hetzelfde lot ten deel zou vallen als Batman, Mission: Impossible en The Saint: hergebruik door het ideeënarme Hollywood in de vorm van een gemoderniseerde, rijkelijk met explosies en visuele trucages opgesierde dure speelfilmversie. Van de wit van het origineel is in deze potsierlijke, voor een jong publiek gemaakte oppoetsvariant weinig meer over dan dat Engelsen de hele dag en overal thee drinken en hun telefooncellen en autobussen knalrood verven. De Canadese regisseur Jeremiah Chechik (Benny & Joon) mocht de functie van verkeersagent vervullen om de sterren en de special effects in goede banen te leiden.

De opdracht van producent Jerry Weintraub was vermoedelijk, gezien de toon van de door Grace Jones vertolkte titelsong en de casting van Sean Connery als superschurk: denk aan James Bond, dat was ook mod en dat kennen de mensen. Dus speelt Jim Broadbent een soort van M en streeft snoodaard Connery alias Sir August De Wynter via manipulatie van het weer naar de wereldheerschappij.

De casting van Ralph Fiennes als John Steed en Uma Thurman als Emma Peel is de best denkbare, indien men zich beperkt weet tot eigentijdse, min of meer bekende Hollywoodsterren. Beiden zijn wel een graadje te jong en vooral te weinig onthecht, al komt de openingsscène, waarin Fiennes zich nonchalant een schare schijnbaar onschuldige belagers van het lijf weet te houden, aardig in de buurt van de superieure lichtheid van Macnee. De inmiddels 76-jarige Macnee vertolkt ook de leukste gastrol, van een onzichtbaar geheim agent.

Eigenlijk zijn liefhebbers van de echte Steed en Peel bij voorbaat onbekwaam om een oordeel te formuleren over hun klonen, bestemd voor een publiek dat aan het eind van de jaren zestig nog lang niet geboren was. Het kan dan immers alleen nog maar tegenvallen. Er zou misschien een poosje een verbod moeten komen op de recycling van dierbare oude tv-series, voordat Rawhide, Bonanza en De vliegende non ook nog geofferd worden.