Heksenjacht op de fantasie

Tales from the Crypt, Veronica, 0.05u-0.25u.

De verhalen uit Tales from the Crypt, een horrorserie die vanavond voor het eerst in Nederland uitgezonden wordt, zijn op meerdere manieren opgegraven uit een graftombe. Niet alleen legt op zijn minst een van de personages het loodje, ook de strips waarop ze zijn gebaseerd zijn al decennia geleden ter ziele gegaan.

EC Comics publiceerde in de jaren vijftig een fameuze stripreeks met veelzeggende namen als Tales from the Crypt, The Vault of Horror, Weird Science, Weird Fantasy en Shock SuspenStories. Stuk voor stuk om te smullen, vooral voor degene met een voorliefde voor ouderwetse, inventieve science fiction en griezelverhalen.

In de EC Comics stalen geen superhelden de show zoals in die tijd gewoon was, maar werd de idylle van de techniek doorgeprikt en de gewelddadige inborst van de mens getoond, nu en over pakweg 2841 jaar. Of het legde zich neer bij de wetenschap dat de mens gewoon getroffen kan worden door een triest lot, door iets wat groter is dan hij kan bevatten: het heelal.

De makers mikten niet alleen op het schokeffect, maar wisten ook altijd een levensles binnen te smokkelen. De truc was om pas in het laatste plaatje de altijd verrassende ontknoping te stoppen. Een van de meest indrukwekkende verhalen uit de reeks is die waarin een moeder en haar zoon met tranen in hun ogen naar een vallende ster kijken, en wensen dat vaderlief de ruimtevaarder nu maar eens voorgoed thuis komt. Helemaal aan het eind blijkt dat hij inderdaad voorgoed op aarde is neergedaald: de vallende ster was hijzelf, verbrandend in de atmosfeer na een ongeluk met zijn ruimteschip.

Al een tijdje worden de zeldzame comics herdrukt, waarna er van de griezelverhalen begin jaren negentig een matige serie is gemaakt. De episodes zijn rechttoe rechtaan gefilmd, behoorlijk zielloos en soms zelfs wat ranzig, doordat men al na vijf minuten uit de kleren gaat. In Amerika gaat de serie toch al zeven seizoenen voort, en er volgden twee belabberde speelfilms die een graantje van het succes wilden meepikken (Demon Knight en Bordello of Blood).

Dat vele filmregisseurs en acteurs de strips als klein kind hebben verslonden, moet de reden zijn dat de titelrol van de tv-serie vol staat met gerenommeerde namen: Robert Zemeckis (Forrest Gump), Tom Hanks, Brad Pitt, Whoopi Goldberg, Arnold Schwarzenegger, Iggy Pop, en ook good old Tobe Hooper (The Texas Chainsaw Massacre) regisseerde een episode.

EC Comics stierf een langzame dood, doordat een ware klopjacht op hen en hun stripminnende collega's werd geopend. Na het verschijnen van het verhaal Foul Play, waarin een baseballteam wraak neemt op de moordenaar van een teamgenoot door zijn ledematen als honk en knuppel te gebruiken tijdens een nachtelijke wedstrijd, stond heel puriteins Amerika op zijn kop. Ouders, kerken en lokale politici spraken schande, Dr. Fredric Wertham waarschuwde tegen de verderfelijke invloed van strips met zijn boek Seduction of the Innocent, en de senaat vaardigde geheel in de geest van generaal McCarthy een Comics Code uit.

Dit was fataal voor de wilde fantasieën, hoogdravende toekomstvisioenen en gruwelijk mislukte moordcomplotten. Wie de tv-serie begrijpelijkerwijs na één aflevering terzijde legt, kan zich door de herdruk in ieder geval nog op papier verlustigen aan de verhalen getekend vóór die heksenjacht.